Πράγα Νο 2

Συνεχίζοντας την περιήγησή μας στο λόφο και καταπράσινο πάρκο του Petrin (βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Μολδάβα) και αφού ανέβηκα και κατέβηκα, μόνος μου καθώς η κυρία kikop έχει ακροϋψοφοβία, τα 299 σκαλοπάτια του μικρού Eiffel όπου στην κάθοδο τα είδα όλα γιατί η σκάλα ήταν στενή και δίπλα σου μεταλλικά κάγκελα τα οποία όμως δεν εμπόδιζαν το βλέμμα στο κενό, περάσαμε μια βόλτα από τους παραμορφωτικούς καθρέπτες στο διπλανό από τον πύργο ξύλινο καστράκι και αρχίσαμε την κάθοδο του λόφου!

Η κάθοδος μας χάρισε εικόνες απίστευτης ομορφιάς και τη συνάντηση με σκιουράκια αλλά και με έναν τρυποκάρυδο!!! Ναι, ήρθαμε φάτσα κάρτα, μας κοίταξε και τον κοιτάξαμε πριν πετάξει και εξαφανιστεί ανάμεσα στα κλαριά των δέντρων!
Περάσαμε κάποια σημεία υπέροχα και μαγευτικά. Βράχια γυμνά που θύμιζαν τόπο μυσταγωγίας και συγκέντρωσης δρουΐδων και θυσιών ανήλια.
Αλλά η μεγαλύτερη ανταμοιβή μας, η παρακάτω λιμνούλα!


Τοπίο παραμυθένιο! Καθισμένος στα παγκάκια στο βάθος περιμένεις κάποιο φανταστικό πλάσμα να αναδυθεί από τα γαλήνια νερά, ίσως η ίδια η μυθική πριγκίπισσα Λίμπουσε (Libuse) που λέγεται πως οραματίστηκε πως γύρω από τους επτά λόφους θα γινόταν περίλαμπρη πόλη, δηλαδή η Πράγα!

Στο Petrin είδαμε πολλές γιαγιούλες στον περίπατό τους, πάρα πολλές μητέρες ή νταντάδες με τα καροτσάκια τους να παίρνουν τη βόλτα τους, όπως επίσης και πολύς κόσμος με τους σκύλους του να χαίρονται τη φύση!!

Επόμενη στάση το νησί Καμπά -ή Κάμπα, δεν ξέρω- (Na Kampě) που βρίσκεται πολύ κοντά στην αριστερή όχθη του Μολδάβα και ακριβώς κάτω από γέφυρα του Καρόλου! Ένα μεγάλο πάρκο υπάρχει εκεί καθώς και πολλά όμορφα σπιτάκια, ξενοδοχεία καθώς και το μουσείο μοντέρνας τέχνης Καμπά. Το νησάκι χωρίζεται από την περιοχή που ονομάζεται Mala Strana και σημαίνει Μικρό Μέρος από ένα κανάλι που λέγεται Διαβολόρεμα και στο πάνω οποίο ακόμα διατηρούνται κάποιο νερόμυλοι από τους αρκετούς που υπήρχαν παλιά. Στον βασικό δρόμο που οδηγεί στο νησάκι, την Velkoprevorske namesti, υπάρχει ο τοίχος του Λένον. Του γνωστού Τζον Λένον των Beatles πάνω στον οποίο υπάρχει ένα ανάγλυφο πορτραίτο του μουσικού, είναι γεμάτος από στίχους, συνθήματα, graffiti και έχει τη δική του ιστορία. Ήρωας μετά το θάνατό του ο Λένον αποτέλεσε έμπνευση για πολλούς νέους αλλά και μουσικούς στους οποίους απαγορευόταν η ελεύθερη έκφραση από το καθεστώς. Η προσπάθεια της αστυνομίας να βάψει τον τοίχο απέτυχε παταγωδώς καθώς την επόμενη κιόλας ήταν γεμάτος από στίχους, αφιερώσεις κλπ. Πολλοί κοιμόντουσαν εκεί το βράδυ για να γράψουν πρώτοι το πρωί. Έτσι ο τοίχος του Λένον συμβολίζει την ελεύθερη έκφραση και της ειρήνη. Λένε πως ο τοίχος ανήκει στους Ιππότες της Μάλτας -παλιό τάγμα σταυροφόρων- και αναρωτιέμαι, υπάρχουν ακόμα? Που χάθηκαν αυτά τα παιδιά??



Το Διαβολόρεμα και ένας Νερόμυλος


Επόμενη στάση το Μουσείο του Κάφκα στη Mala Strana, από την αυλή του οποίου και η σεμνή φωτογραφία! Μέσα δεν μπήκαμε!

Τσ τσ τσ!!! Αίσχη!

Πολλά ωραία και καλά πράγματα συνέβαιναν στην πόλη εκείνον τον καιρό αλλά εμείς είπαμε να κάνουμε μια βαρκάδα, για την ακρίβεια ποδηλατάδα στα....κατάμαυρα νερά του Μολδάβα! Γύρω απ' τα νησάκια κοντά στα φράγματα του ποταμού και περιτριγυρισμένοι από κύκνους, νερόκοτες και φωνακλούδες πάπιες!
Στην παρακάτω φωτογραφία το Εθνικό Θέατρο της Πράγας (Narodni Divadlo στα τσέχικα, ένα από τα κτήρια του Εθνικού θεάτρου δηλαδή!) από το ποτάμι!
Στο λινκ μπορείς να κάνεις καταπληκτικές ψηφιακές βόλτες σε full screen!




Το Εθνικό Θέατρο μέσα απ' το ποτάμι!






Παπούτσι από τον τόπο σου.... που κόλλησε και τσίχλα!

Το παρακάτω κτήριο που λέγεται Fred & Ginger προς τιμή των διάσημων χορευτών είναι ένα διάσημο αξιοθέατο της δεξιάς όχθης του Μολδάβα. Μπορείτε να κάνετε μια περιήγηση 360 μοιρών από την ταράτσα του εδώ! Στο κτήριο αυτό υπάρχει ένα γαλλικό εστιατόριο του οποίου μόλις διαβάσαμε τον κατάλογο που έχει αναρτημένο έξω από την είσοδο, λυθήκαμε στα γέλια!!! Και να φανταστεί κανείς πως οι τιμές στην Πράγα είναι πολύ φτηνές σε σχέση με τα δικά μας!!! Δεν ξέρω πως την είχαν δει οι τύποι!!!

Η ανατολική όχθη του ποταμού είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Πλακόστρωτος πεζόδρομος με μια μικρή λωρίδα για ποδηλάτες που τρέχουν σαν τρελοί και αν ξεχαστείς μπορείς άνετα να βρεθείς παρέα με τους κύκνους και τις πάπιες μέσα στα.... κατάμαυρα νερά, να σε ταΐζουν περαστικοί με κομματάκια ψωμιού! Κάτι τέτοιο κάναμε κάποια απογεύματα. Αράζαμε σε παγκάκια κοντά στην προβλήτα-όχθη και εφοδιασμένοι με αρκετά ψωμάκια για χότ ντογκ ταΐζαμε τα πλήθη των υδρόβιων πουλιών. Τα άτιμα, μόλις έπεφτε η πρώτη μπουκίτσα στο νερό πλακώνανε από όπου μπορείς να φανταστείς!

Η δυτική όχθη του Μολδάβα με το Slovansky Ostrov (Σλαβική νήσος) στ' αριστερά και το Εθνικό Θέατρο στο βάθος

Μια ακόμα περιήγηση...εδώ απέναντι από στο Σλαβικό νησάκι! Εκεί βρίσκεται και η γκαλερί Manes με εστιατόριο με θέα στο Μολδάβα. Πολύ όμορφη, ......δεν πήγαμε ούτε εκεί!

Πανοραμική φωτογραφία από τη δυτική όχθη (χμ....λίγο στραβή!)

Ένα υπέροχο μικρό ξενοδοχείο και εστιατόριο - πλοιάριο, με εξαιρετική θέα, το Botel Matylda

Στη φωτογραφία από πάνω, ένα καφέ-μπυραρία, δίπλα ακριβώς στα νερά και με ζωντανή ροκ και ποπ μουσική all time clasic, από ξένους μουσικούς (ένας κάθε βραδιά) σε σόλο τραγούδι & κιθάρα. Έπαιζαν από μεσημεροαπόγευμα μέχρι την 11 το βράδυ (έπειτα δεν επιτρεπόταν) σχεδόν ένα οκτάωρο όρθιοι με τους περισσότερους να μην δίνουν ιδιαίτερη σημασία. Άσχημο αυτό. Δεν μ' άρέσει καθόλου όταν δεν σέβονται κάποιον καλλιτέχνη, όποιος κι αν είναι αυτός, μικρός ή μεγάλος, όπως επίσης και το αντίθετο (για μερικές... "ντίβες")
Πάντως είχε πολύ ωραίο λουκάνικο και φυσικά καλή μπύρα!!! ΧΕΧΕ!!!

Μια νυχτερινή άποψη από την οδό Nadodni η οποία από το Μολδάβα καταλήγει στους μεγάλους πεζόδρομους της Πλατείας Wenceslas (Vaclavske) και της οδού Na Prikope.

Η τουριστική περιοχή της παλιάς πόλης από την γέφυρα του Καρόλου μέχρι και γύρω από την Πλατεία Wenceslas ενώ είναι γεμάτες υπέροχα κτήρια και αξιοθέατα, είναι επίσης φίσκα στον κόσμο πράγμα που για όποιον θέλει την ησυχία του (όπως εμείς) είναι κουραστικό. Άλλωστε η πλατεία είναι γεμάτη από Καζίνο και "καμπαρέ"....

Η ατραξιόν της πόλης όπως φάνηκε σ' εμάς τουλάστιχον, ήταν οι αράχνες! Ιδίως κοντά στο ποτάμι, οι ιστοί έπνιγαν τα πάντα. Το βράδυ δεν τόλμαγες να ακουμπήσεις στα κάγκελα πάνω από το Μολδάβα. Εκατομμύρια αράχνες (και καλοζωισμένες έτσι..) παντού, κυρίως στα κάγκελα, στα φώτα και τους στύλους, πινακίδες, στάσεις, παντού. Αφού πρέπει να κινείσαι συνέχεια καθώς περιμένεις το τραμ για να μη γίνεις ένα κουκούλι ολόκληρος!!!

Μιαν άλλη φορά μέρα πια, περάσαμε μια βόλτα από ένα μικρό αλλά νοστιμούτσικο παζάρι στην οδό Rytirska, μια παράλληλο της Narodni κάθετη της Vaclavske namesti. Φρούτα, λαχανικά μπυραρίες και εστιατόρια γύρω αλλά και ένα κάρο σουβενίρ! Εμείς πήραμε μια μάγισσα κακάσχημη που καθόταν πάνω σε μια λέκάνη (θρόνος) και με το που χτύπαγες παλαμάκια άρχιζε να γελάει και να....πρρρρ ...πε, πε, πέρδεται!!!! Οι απίθανες τσέχικες μαριονέτες, ήταν πάντως το καλύτερο που θα μπορούσες να αγοράσεις (αν και ακριβούτσικες) δεν τις βρήκαμε στο παζάρ', αλλά στα στενά της Stare Mesto (παλιά πόλη είπαμε!)

Φανταστικές μαριονέτες!

ΤΕΛΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΜΕΡΟΥΣ (ξαφνικό)

......του μπι κοντίνιουντ!

ΓΕΝΕΘΛΙΑ!

Το ξέρω καλά πως χρώσταγα ένα αφιέρωμα στην Πράγα όπως το είχα υποσχεθεί!

Νομίζω πως είναι ενα καλό "δωράκι" με αφορμή τα γενέθλια τούτου εδώ του μπλογκ!!!

ΝΑΙ! Έκλεισε έναν ολόκληρο χρόνο!

Ένας χρόνος μέσα στον οποίο ξεκινώντας δειλά δειλά, άρχισα να γράφω και να έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους κάτω από άλλες συνθήκες δεν θα μας δινόταν η ευκαιρία να γνωριστούμε! Αυτό είναι και το μεγάλο κέρδος μου! Όλοι εσείς!

Έμαθα πάρα πολλά χάρη σ' εσάς, γνώρισα ανθρώπους, άκουσα τις απόψεις σας, πήρα τις συμβουλές σας, συζήτησα, γέλασα, πέθανα στα γέλια πολλέεες φορές, λυπήθηκα, δάκρυσα, δηλαδή έζησα πράγματα σαν να βρισκόμουν εκεί έξω στην "κανονική" ζωή και να σας γνώριζα προσωπικά. Πράγματα που δεν θα τα άλλαζα με τίποτα αν μου έλεγες πως θα μπορούσα να γύριζα το χρόνο πίσω.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ!!!!

Σας ευχαριστώ πολύ για την παρέα αυτών των 12 μηνών, κατά τους οποίους προσπάθησα όσο μπορούσα να είμαι στη γειτονιά. Φορές βέβαια η ρημάδα η ζωή δεν στο επιτρέπει, αλλά δεν το βάζουμε κάτω, έτσι?

Έτσι επιτέλους ήρθε η στιγμή για μια μικρή παρουσίαση του ταξιδιού μας τον περασμένο Σεπτέμβρη (το γαμήλιο βεβαίως βεβαίως) στην Πράγα.

Φύγαμε νύχτα λοιπόν από το Ελ Βενιζέλ και η νύστα ήταν αβάσταχτη, το ίδιο και για τον διπλανό μου λέτσο τουρίστα που βρώμαγε αλκοόλη,θύμιζε σε φάτσα το αφεντικό του Σκούμπυ Ντού (δεν θυμάμαι πώς τον λένε) και έγερνε συνέχεια πάνω μου και ροχάλιζε!

Το πήγαιν' έλα το ανέλαβε η σλοβάκικη Sky Europe,
Ξάφνου ένα απότομο φρενάρισμα μας προσγείωσε στην επίπεδη και καταπράσινη αχανή πεδιάδα της Τσέχικης πρωτεύουσας!

Φτάσαμε στο ξενοδοχείο ,αφήσαμε τα μπαγκάζια μας στη ρεσεψιόν και ξεκινήσαμε για την πρώτη μας βόλτα! Μακριά βόλτα αφού το δωμάτιο θα ήταν έτοιμο στις 13:00! Βγήκαμε λοιπόν για την πρώτη μας τσάρκα στην Πράγα!
Από την πρώτη στιγμή μαγεία! Συνεχόμενα πανέμορφα και μοναδικά κτήρια και δίπλα το μεγάλο ποτάμι ,ο Μολδάβας με τα καταπράσινα νησάκια του, να σου δίνει μια σταθερά, ένα σημείο αναφοράς για να μην νιώθεις ξένος....

Σε λίγο ξεδιπλώθηκε μπροστά μας η πρώτη γέφυρα του Vltava (Μολδάβας στα τσέχικα)!

Και αυτή με τη σειρά της μας φανέρωσε και άλλες δυό νότια και αριστερά της και στο βάθος βόρεια την γνωστή και τουριστική γέφυρα του Καρόλου με τα 30 αγάλματα της!

Δεν είχα ξαναδεί τόσο μεγάλη κοίτη ποταμού! Την υπολόγιζα μισό χιλιόμετρο και δεν έπεσα πολύ έξω!

Μολδαβάκος και στο βάααθος το Kάστρο της Πράγας (Hradcany)

Πολύ ωραίο καφέ μπροστά από τη Γέφυρα του Καρόλου και πολυφωτογραφημένο!

Θέα της Καρολογέφυρας από το νησάκι Strelecky ostov με τους κύκνους του!

Η συνέχεια είναι μπέρδεμα, γιατί παραδοθήκαμε στα αξιοθέατα και τις όμορφες γωνιές της Πράγας ψυχή τε και σώματι και χωρίς λογική σειρά! Περιττό να αναφέρω το τι ποδαρόδρομο κάναμε! Αλλά λίγο μόνο στεκόσουν και ξανά στη γύρα! Το θετικό με την πόλη αυτή και ειδικότερα με το κέντρο της -δηλαδή οι γειτονιές γύρω από το Μολδάβα- είναι πως μπορείς να την γυρίσεις άνετα με τα πόδια! Αν βέβαια κουραστείς υπάρχει πάντα το τραμ, με ένα αρκετά λειτουργικό δίκτυο που σε μεταφέρει σύντομα και ξεκούραστα από τη μια πλευρά στην άλλη, αφήνοντάς σε να χαζεύεις με την ησυχία σου έξω από το παράθυρό του!
Το τραμ μας άφησε στην πίσω πλευρά του Κάστρου της Πράγας, ενός πραγματικού πολυχώρου, με κήπους, ένα κάρο μουσεία και γκαλερί και τον επιβλητικό καθεδρικό ναό του Αγίου Βίτου! Μέσα στο ναό πολλά εντυπωσίαζαν, όπως αγάλματα, Πίνακες, τάφοι διαφόρων τυπάκων της εποχής εκείνης αλλά τα βιτρό των παραθύρων μας άφησαν με το στόμα ανοικτό. Ιδιαίτερα εκείνο που φιλοτεχνήθηκε από τον Τσέχο ζωγράφο και "ιδρυτή" της art nouveau Alfons Mucha που έγινε γνωστός κυρίως από τις διαφημιστικές αφίσες της Γαλλίδας ηθοποιού Sarah Bernhardt!


Το κάστρο της Πράγας από την πίσω πόρτα και ο Καθερδικός του Αγ. Βίτου

Το εντυπωσιακό εσωτερικό του Αγ. Βίτου

Το Βιτρό Παράθυρο από τον Alfons Mucha

Υπέροχα τα έργα στις πινακοθήκες εντός του Κάστρου! Στην πινακοθήκη του Κάστρου, στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου τις οποίες και επισκέφτηκα Υπάρχουν επίσης κι άλλα΄να παρακολουθήσεις, όπως το Παλιό Παλάτι με την μεγάλη σάλα του Βλαδισλάβου, η έκθεση παρουσίαση της ιστορίας του Κάστρου της Πράγας, η Βασιλική του Αγίου Γεωργίου όπου δίνονται πολλές συναυλίες, η οδός των αλχημιστών (με μικρά πολύχρωμα σπιτάκια, σε ένα από τα οποία έμενε και ο Κάφκα), ο Πύργος του Ντάλιμπορ (με μια ανατριχιαστική έκθεση με όργανα και μηχανήματα βασανιστηρίων..μπρρρρ). Επίσης υπάρχουν οι υπέροχοι βασιλικοί κήποι με το θερινό ανάκτορο, το φαράγγι των ελαφιών (ένα καταπράσινο φαράγγι στο οποίο χαζέψαμε με τα σκιουράκια). Μπορείτε να κάνετε μια εικονική βόλτα εδώ

Οι Βασιλικοί κήποι

Το φαράγγι των ελαφιών

Ένα άλλο χαρακτηριστικό της Πράγας που μας κέρδισε ήταν η άπλα της! Πολλές καταπράσινες πλατείες ανά τακτά διαστήματα που μπορείς να κάτσεις να ξεκουραστείς στα παγκάκια, να τσιμπήσεις κάτι στη σκιά των δέντρων, να παίξουν τα παιδιά, να τρέξουν τα σκυλιά. Στην Πράγα είδαμε πολλά σκυλάκια, φυσικά όχι αδέσποτα! Οι Τσέχοι αγαπούν πολύ τα τους τετράποδους φίλους τους. Αν και μέχρι πρότινος η Πράγα είχε μεγάλο πρόβλημα με τις ακαθαρσίες στα πεζοδρόμια μια μεγάλη προσπάθεια από τους δήμους έχει φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ελάχιστες βρομιές είδα. Πυκνά συχνά συναντάς (κυρίως σε πάρκα και πλατείες) ειδικές χάρτινες σακούλες με ένα ειδικό ξυλάκι για να μαζέυεις τις ακαθαρσίες, αλλά και κάδους σχεδόν παντού. Τι να πεις και πως να συγκρίνεις τις εδώ συνθήκες και νοοτροπίες!

Επίσης υπάρχουν μεγάλα πάρκα όπως το ο λόφος του Petrin στην κορυφή του οποίου μπορείς να φτάσεις με το τελεφερίκ ή με τα πόδια (χα χα). Tip: Το εισιτήριο στο τελεφερίκ είναι το ίδιο που ισχύει για τα άλλα μέσα συγκοινωνίας.

Το τελεφερίκ όπως το συναντήσαμε στην κάθοδό μας

Μπορεί κανείς να ανέβει σε μια αντιγραφή του πύργου του Eiffel (κατασκευάστηκε το 1891), από την κορυφή του οποίου έχεις όλη την πόλη στο πιάτο σου! Επίσης υπάρχει ένας πύργος με παραμορφωτικούς καθρέπτες και λαβύρινθο (όχι τίποτα ιδιαίτερο, αλλά έχει γέλιο), το αστρονομικό παρατηρητήριο (ήταν κλειστό τότε), το τείχος των πεινασμένων όπου χτίστηκε από τον Κάρολο τον Δ' για να δώσει δουλειά στους φτωχούς όπως λέει ο Μύθος, το Μοναστήρι Strahov με την πινακοθήκη αλλά και τη φανταστική βιβλιοθήκη με τη φιλισοφική αίθουσα με τις fresco τοιχογραφίες, τους κήπους με τα τις τριανταφυλλιές, αλλά και τις καλά κρυμένες λιμνούλες του που σε ταξιδεύουν σε ένα μυθικό παραμυθένιο κόσμο!

Ο πύργος ρέπλικα του Eiffel

Η συνέχεια σε λίγο.....