Μιας και το 'φερε η κουβέντα

Συζητούσα τις προάλλες, με ένα γνωστό μου στο δρόμο, περί ανέμων και υδάτων και με το ένα και με τ' άλλο η κουβέντα έφτασε στην οικονομική κρίση. "Θα αυξήσει και η ΔΕΗ τα τιμολόγιά της από τη νέα χρονιά μου λέει" και συνεχίζει, "χίλιες φορές να την πουλήσουν να ησυχάσουμε. Δεν είναι δυνατόν να γίνονται συνέχεια αυξήσεις και τέτοια πράγματα και από την άλλη τα μεγαλοστελέχη να παίρνουν ολοένα και μεγαλύτερες αυξήσεις!¨
"Τι λες?" του απαντάω και προσπάθησα να του εξηγήσω το απλούστατο, πως μια δημόσια επιχείρηση σαν τη ΔΕΗ, κερδοφόρος, αν ιδιωτικοποιηθεί, μόνο κακό μπορεί να κάνει στην οικονομία μας. Γιατί θα πουληθεί έναντι πινακίου φακής που δεν θα φτάσει ούτε για να καλύψει το 1/10 του προϋπολογισμού. Επιπλέον, τα ετήσια κέρδη της μας απαλλάσσουν από επιπλέον εισφορές, ενώ στην περίπτωση πώλησης το μεγάλο αυτό ποσό θα πέσει στις πλάτες του φορολογούμενου πολίτη (και μάλιστα του μικρού)!
Το βλέμμα του πάγωσε λίγο, σα να βραχυκύκλωσε, αλλά τελικά με χαιρέτησε γρήγορα γρήγορα και έφυγε, μάλλον δυσαρεστημένος από την άποψη μου.
Φαντάζομαι, πως στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσει με ακόμα περισσότερο φανατισμό την Κυβέρνησή του.
Κρίμα, παρατρίχα να τον πείσω!

Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι!!!

Το πρωινό της Δευτέρας μου φάνηκε λίγο περίεργο. Συνήθως τρώω κάθε μέρα τρώω λίγα δημητριακά με γάλα και πίνω και ένα καφεδάκι, ενώ ταυτόχρονα διαβάζω μερικές σελίδες από κάποιο βιβλίο και έχω όρεξη να διαβάσω.
Το πρωινό της Δευτέρας δεν είχα όρεξη να διαβάσω τίποτα. Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει, να μην έχεις όρεξη να διαβάσεις τίποτα και καμία θεματολογία να μη σε ενδιαφέρει. Κι όμως πρέπει να διαβάσω κάτι! Δεν μπορώ να ξεκινήσω διαφορετικά τη μέρα μου!
Στάθηκα μπροστά από τη βιβλιοθήκη με τις γυάλινες πόρτες και χάζεψα τα βιβλία.
Περιττό αφού ήξερα ποια έχω και που είναι το καθένα.
Όμως, το μάτι μου στάθηκε στο βιβλίο με τις νέες περιπέτειες του μικρού Νικόλα.
Το άρπαξα, κάθισα και άρχισα να το καταβροχθίζω!
Σταμάτησα όμως στον πρόλογο πριν καταπιώ πολλές αράδες, όταν διάβασα πως το μεγάλο μυαλό του γέλιου και του εκλεπτυσμένου χιούμορ ο πατέρας του μικρού Νικόλα ο Ρενέ Γκοσινύ έφυγε από τη ζωή στις 5 Νοεμβρίου του 1977.
Ήταν Δευτέρα και ήταν 3 του μηνός.
Αποφάσισα αμέσως να γράψω μερικές γραμμές αφιερωμένες στη μνήμη του!

Γύρισα στην παιδική μου ηλικία όταν πρωτοσυναντηθήκαμε μέσα από τον Αστερίξ, το κόμικ που τον έκανε παγκόσμια γνωστό και που δημιούργησε παρέα με έναν άλλο μεγάλο τον Αλμπέρ Ουντερζό. Μικρός, θυμάμαι, πάντα διάβαζα λάθος τα επί θετά τους, Γκοσκίνι και Ουντέρζο, τους έλεγα.
θυμάμαι πηγαίναμε επίσκεψη σε μια Θεία της μητέρας μου.
Στο δωμάτιο του μικρότερου γιου της που έμενε ακόμα σπίτι, ανακάλυψα ένα μεγάλο θησαυρό.
Σχεδόν όλα τα τεύχη του Αστερίξ!




Κάθε φορά που πηγαίναμε επίσκεψη εγώ βυθιζόμουν στο μικρό γαλατικό χωριό, ναι μα τον Τουτατή και δε φοβόμουν τίποτα εκτός από το να μου 'ρθει ο ουρανός στο κεφάλι!
Μεγαλώνοντας άρχισα τη συλλογή των τευχών του Αστερίξ και σημείωνα στο οπισθόφυλλο ποια από τα τεύχη που είχαν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα και ήταν γραμμένα πάνω στο μενίρ που κράταγε ο Οβελίξ, έλλειπαν από τη συλλογή μου.
Έπειτα βρήκα τα ιδιοφυή σε χιούμορ σενάριά του και σε πολλές περιπέτειες του Λούκυ Λούκ και του Ιζνογκούντ.
Πάντα το ιδιαίτερο χιούμορ του να απογειώνει το επεισόδιο στο οποίο συμμετείχε.
Οι ελληνική έκδοση των τευχών αυτών θυμάμαι γινόταν από την Anglohellenic Τάσσος Ψαρρόπουλος!

Ο Ρενέ Γκοσινύ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1926 από Πολωνό πατέρα και Ουκρανή μητέρα. Μετά από δύο χρόνια μετακομίζουν στην Αργεντινή και το Μπουένος Άιρες.
Στα 17 έχασε τον πατέρα του και έτσι αναγκάστηκε να δουλέψει από πολύ μικρός.
Γύρισε στο Παρίσι το 1946 όπου κατετάγη στο Στρατό και σύντομα έγινε επίσημος εικονογράφος του Συντάγματος.
Το 1947 τον βρίσκει στη Νέα Υόρκη άφραγκο και άνεργο. Στη συνέχεια εργάζεται σε ένα στούντιο και γνωρίζει πολλούς σημαντικούς ανθρώπους όπως ο Morris (ο πρώτος εικονογράφος του Λούκυ Λουκ) και ο Harvey Kurtzman (Mad).
Γράφει 4 παιδικά βιβλία και έπειτα από λίγο καιρό επιστρέφει στη Γαλλία όπου γνωρίζει τον Albert Uderzo με τον οποίο θα συνεργαστούν για πολλά χρόνια.
Με συμμετοχή σε πολλές δουλειές, καταλήγει να δημιουργήσει τον Μικρό Νικόλα έχοντας το ψευδώνυμο Agostini.
Το 1959 όμως αρχίζει τον Αστερίξ μαζί με τον Albert Uderzo.
Ο Αστερίξ γίνεται παγκοσμίως γνωστός.
Επίσης συνεργάζεται με τον Morris στον Λούκυ Λουκ και τον Jean Tabary στον Ιζνογκούντ.

Έφυγε το 1977 σε ηλικία 51 ετών.


ΥΓ

Σήμερα κατά το http://www.eortologio.gr/ γιορτάζουν οι: Γαλάτης, Γαλατεία, Γαλάτια, Γαλάτιος!

ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΗΝ TV

Με αφορμή το post του παιδιού της πλατείας που διάβασα πριν λίγο, κάνω αυτήν την έκκληση σε όλους σας!

ΚΛΕΊΣΤΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!

Όντως είναι μερικές μέρες που η σκέψη αυτή μου στριφογυρίζει στο μυαλό, να το φωνάξω δηλαδή, "ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΗΝ TV"!

ΑΦΟΒΑ!

Εδώ και 2 μήνες έχω κλείσει την τηλεόραση!

Είμαι άλλος άνθρωπος!

Πολύ πιο ήρεμος, με καθαρή σκέψη, πολύ περισσότερη όρεξη και κέφι και με περισσότερο χρόνο για πράγματα (άσχετα αν τον αφιερώνω στις δουλειές)!

Καλύτερη ενημέρωση μέσω ίντερνετ και παντελής έλλειψη ανούσιων πληροφοριών!

Είναι η καλύτερη άμυνα απέναντι στην παπαρολογία που γεμίζει τς οθόνες και που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα!

Όχι άλλο κάρβουνο, τι κάνετε μωρέ, που έλεγε και ο Κούρκουλος!

ΕΠΙΛΕΓΩ ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΩ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΔΩ!

ΔΕΝ ΑΦΗΝΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΛΑΣΑΡΟΥΝ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΝ!

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ!

ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙ ΟΧΙ, ΤΟ ΤΙ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΙ ΛΑΘΟΣ, ΘΑ ΤΟ ΚΡΙΝΩ ΕΓΩ, ΌΧΙ ΑΥΤΟΙ!

ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ!

ΣΤΕΡΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ!

ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ!

Τι είναι ο άντρας για τη γυναίκα του!

Τις προάλλες βρισκόμασταν δύο ζευγάρια σε καφετέρια, βραδάκι για ποτάκι!
Όλα καλά και όλα ωραία, συζήτησούλα αστειάκια και η βραδιά κυλούσε άψογα.
Είχαμε να τα πούμε και καιρό οπότε τα νέα και των δύο ζευγαριών ήταν πολλά και ενδιαφέροντα.
Κάποια στιγμή (όπως ήταν και αναμενόμενο αν σκεφτεί κανείς πως εμείς είμαστε νιόπαντροι ενώ οι άλλοι κανένα χρόνο περίπου) μας ρώτησαν πως νιώθουμε τώρα, αν άλλαξε κάτι στη ζωή μας, πως περνάμε σαν παντρεμένοι και άλλα τέτοια διάφορα. Η απάντησή μας ήταν πως όχι, δεν αισθανόμαστε διαφορετικά σε σχέση με πριν το γάμο και πως φανταζόμαστε ότι η έλευση ενός παιδιού, μάλλον, αλλάζει πράγματα, καταστάσεις και αισθήματα. Στο κάτω κάτω ακόμα φρέσκοι ήμαστε και δεν έχουμε την εμπειρία - είπαμε.
Ακολούθως και εμείς με τη σειρά μας τους ρωτήσαμε για αυτούς. Αν άλλαξε η ζωή τους κλπ.
Παρένθεση:Η κοπέλα έμενε μόνη της πριν γνωριστούν και είχε συνηθίσει να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού και να έχει την αυτονομία της.
Αφού γνωρίστηκαν άρχισαν να συζούν, με τη γνωστή κατάληξη έπειτα από κάμποσο καιρό, το γάμο!
Πάνω λοιπόν στη συζήτηση, μας είπε η κοπέλα για τις δουλειές του σπιτιού και ότι έκανε τα πάντα πριν γνωριστούν, όπως είπαμε και πριν.
Το καλό ήρθε όταν μας είπε:
"Που λέτε παιδιά, όταν γνωριστήκαμε με τον Ερμόλαο και συζήσαμε δεν άλλαξε τίποτα στη ζωή μας.
Έτσι κι αλλιώς ένα φαγητό μαγείρευα και πριν, ένα και τώρα.
Άλλωστε τι είναι ο Ερμόλαος?
Ένα πιάτο φαΐ!!!!"

Πετάγεται ο Ερμόλαος, γουρλώνει τα μάτια... και γυρνώντας σε 'μένα μου λέει:
"Κατάλαβες φίλε μου....
Να τι είναι ό άντρας....
Ένα πιάτο φαΐ!!!
Ακούς εκεί?
Ένα πιάτο φαΐ, τίποτ' άλλο!"

Σκάσαμε στα γέλια!


Έτσι λοιπόν μας βλέπετε εσείς οι γυναίκες ε?

Σαν ένα πιάτο φαΐ, ε?
ΑΑΑχχχχχχ......
Εσύ να τα βλέπεις φουκαρά παντρεμένε!
Δεν ήξερες? Δε ρώταγες? Να πεις πως δεν στα' λεγαν?

(σσ. το Ερμόλαος είναι ψευδώνυμο!)

Υ.Γ.

Ανεκδοτάκι για το τέλος:
Ποιο είναι το όνειρο του κάθε παντρεμένου?
Να δει μια μέρα τη γυναίκα του νυφούλα!

Ojo De Culebra

Ojo De Culebra (Το μάτι του φιδιού)

Απίστευτο τραγούδι και μοναδικές ερμηνείες τόσο από τη Lila Downs , όσο και από τη La Mari των Chambao (υπέροχη/φανταστική η σελίδα τους)!

Απολαύστε το αν και δεν βρήκα καλύτερο Βίντεο ή καλύτερο ήχο! Προσεχώς, όμως, αφού το πάρω!

Ojo de culebra - Lila Downs (featuring La Mari)

Tu cuerpo va cargando cadenas,
cadenas de todos los tiempos,
ciruelo, ojo de culebra, tu frente
que en el rostro porta tus penas,

aliviame de la mala palabra,
La sombra de tu pensiamento, tu
labio, pon tu mano en mi tiempo
liberando con tu beso mi
condena....

se me cae, se me cae como la
culebra yo lo tiro, yo lo tiro
todo este rencor

se me cae, se me cae esas
falsedades
Asi yo me limbio tambien de dolor


Dame tu boca tu palabra
retumba, viento de noviembre que
arrastra tu piel

Dame tu mano que en tu brazo
me muevo, siembrame en el suelo
donde esta tu merced

Oyelo mi madre
oyelo mi hermana
oyelo este hijo de mis entranas

Oyelo mi madre
oyelo mi hermana
oyelo este hijo de mis entranas

se me cae, se me cae como la
culebra yo lo tiro, yo lo tiro
todo este rencor

se me cae, se me cae esas
falsedades
Asi yo me limbio tambien de dolor


Dame tu boca tu palabra
retumba, viento de noviembre que
arrastra tu piel


Dame tu mano que en tu brazo
me muevo, siembrame en el suelo
donde esta tu merced

Oyelo mi madre
oyelo mi hermana
oyelo este hijo de mis entranas

Oyelo mi madre
oyelo mi hermana
oyelo este hijo de mis entranas

Νυχτερίδες & Αράχνες

Καλά έχει πιάσει αράχνες το καημένο το μπλογκάκι μου και εγώ έχω παρασκουριάσει και δεν καταφέρνω να ξεκουνηθώ και να κάνω καμιά γύρα στην πιάτσα...
Μου λείπει η καθημερινή επαφή που είχαμε τόσο καιρό αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά για την ώρα!
Δυστυχώς!
Περιμένω εκείνη τη στιγμή που θα καθίσω να κάνω κάνα δίωρο σεριάνισμα στα μέρη σας διαβάζοντας τα νέα σας, τις ιδέες και τα σχόλιά σας πίνοντας καφεδάκι (ή ποτάκι αν είναι αργά, ε?).

Μέχρι τότε κάνω υπομονή!
Υπομονή και εργασία και χαρά!
Πρέπει να δουλεύω αρκετά περισσότερο από το σύνηθες τώρα τελευταία και αλλιώς δεν με βλέπω καλά!
Οπότε τα κεφάλια μέσα!
Σας φιλώ όλους και σας υπόσχομαι να το καθαρίσω και λιγάκι το μικρό αυτό μπλογκάκι και 'γω σαν καλό παιδάκι!

Προσεχώς....

Οι Μοιραίοι....

Πριν από λίγο ψάχνοντας παλιές αναρτήσεις της roadartist για Φλωρεντία & Βενετία, έπεσα παραδίπλα στα λίνκ της και εκεί στο σπουδαστήριο του νέου ελληνισμού όπου βρέθηκα να ακούω από τα χείλη του μεγάλου μας ποιητή Κώστα Βάρναλη τους στίχους των Μοιραίων του!

Διαβάστε με προσοχή, αλλά πολύ καλύτερα να τ' ακούσετε μόνοι σας από τον ίδιο εδώ!

Mες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ' η παρέα πίναμ' εψές·
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ' άσωτ' ουρανού!
Ω! της αβγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλα του δειλινού,
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας
,χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

Tου ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό·
τ' άλλου κοντόημερ' η γυναίκα
στο σπίτι λυώνει από χτικιό·
στο Παλαμήδι ο γιος του Mάζη
κ' η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.

― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμα
δεν τό βρε και δεν τό πε ακόμα.

Έτσι στη σκότεινη ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας έβρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!




Πείτε μου τώρα τι σας θυμίζει, τι σκέψεις σας φέρνει στο νου!
Επίκαιρο σαν να γράφτηκε χτες!



ΥΓ.
Όποιον ακούσω να λέει ότι η "Μπαλάντα του κυρ Μέντιου" είναι του Σφακιανάκη θα τονε βαρέσω!
Δεν αντέχω άλλο!

ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ (Ή ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ)

Γύρισα! Γύρισα!!!

Τελείωσαν όλα λοιπόν! Τέλος τα ψέματα! Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του και άλλα πολλά τέτοια!!!

Αφού λοιπόν άλλαξα κατηγορία και ανέβηκα κλίμακα, ή αλλιώς μπήκα στο γνωστό κλαμπ (όχι σάντουιτς) κατά το τέλος του τελευταίου καλοκαιριάτικου μήνα, είπα να πεταχτώ και μέχρι την Πράγα έτσι για μερικές κάνα δυό τρεις, δέκα μερούλες.

Έτσι μωρέ μόνο και μόνο να δω τι λένε αυτές οι περίφημες μπυρίτσες της περιοχής!

Μετά την επιστροφή η προσαρμογή ήταν και ακόμα είναι πολύ δύσκολη καθώς όλες οι δουλειές έπεσαν μαζεμένες και γενικά υπάρχει πιεσούλα!

Αλλά και μεγάλο άγχος για το πότε θα μπορέσω να αναπληρώσω το 'χαμένο" χρόνο και να ρίξω μια ματιά στη γειτονιά και να πάρω μια γεύση για το τι συνέβη όσο έλειπα!

Απ' ότι είδα πάντως ρίχνατε και μια ματιά στο σπιτικό μου και σας ευχαριστώ που ποτίσατε και τα λουλούδια! ΧΕΧΕ!!!

Χαίρομαι που βρίσκομαι ξανά πίσω στη γειτονιά μας που πραγματικά μου 'λειψε πολύ.

Είχα μια έννοια πως κάτι άφησα πίσω και πρέπει να γυρίσω για να δω αν είναι όλα καλά!

Μάλλον ήμουν και ο τελευταίος που έφυγε για διακοπούλες απ' ότι κατάλαβα έτσι?

Για την ώρα να ευχηθώ σε όλους καλό Φθινόπωρο και υπομονή μέχρι την επόμενη "έξοδο" μεγάλη ή μικρή, κοντινή ή μακρινή!

Καλό Φθινόπωρο λοιπόν και να έχουμε μια καλή σεζόν δημιουργική με έμπνευση και φαντασία, αλλά και καλή υγεία!!!!

Λίαν συντόμως το "ρεπορτάζ" από την Πράγα!!!

ΗΡΘΕ Η ΏΡΑ ΜΟΥ...ΚΙ ΕΜΕΝΑ!

Να λοιπόν που ήρθε και για 'μένα η πολυπόθητη στιγμή να φύγω για λίγες διακοπούλες!


Αφού πέρασε ο γεμάτος δουλειές Αύγουστος, μπαίνει Σεπτέμβρης και καιρός για λίγη ξεκούραση!


Προορισμός η Πράγα!





Η αλήθεια είναι πως το ταξιδάκι αυτό το' χα προγραμματίσει μήνες πριν, αλλά παρ'ολα αυτά ο λόγος της μυστικοπάθειάς μου ήταν πως μ' άρεσε να κλαίγομαι πως δεν θα πάω πουθενά για διακοπές καλοκαιριάτικα!


Αν όμως το ξανασκεφτείς, δεν είπα ψέμματα, αφού φεύγω ακριβώς τη στιγμή που μπαίνει το Φθινόπωρο!





Δυστυχώς δεν πρόλαβα να τελειώσω δουλίτσες ιντερνετικές που είχα αναλάβει, όπως το γεγονός να ανεβάσω λίγο την μπλογκοιστορία που ξεκίνησαν οι tsakalakos και moyratos είχε κάνει λίγο κοιλιά μετά από το τελευταίο επεισόδιο του Δόκτωρος Seeng (όλοι το λένε, ο Πέτρος ο σουγιάς, ο Νίκος ο πεταλούδας, ο Μάκης ο Λοστός... όλοι)!

Επίσης τελευταία είχα παραμελήσει το καημένο μου το μπλόγκ, αλλά χάθηκα κιόλας από τη γειτονιά!

Και αυτό μου δημιουργεί μεγάλη στεναχώρια καθώς είχα "καλομάθει" τόσο καιρό με την καθημερινή επαφή και το πήγαιν' έλα στα μπλογκοσοκάκια!

Θα επιστρέψω δριμύτερος όμως, να εγγυηθώ προσωπικά (ώπ, πολύ πολιτικό μου φάνηκε αυτό) την φανταστική σεζόν που αρχίζει όπως κάθε Σεπτέμβρη χρόνια τώρα!



Θα σας αφήσω για λίγες μέρες :(

αλλά είμαι σίγουρος πως θα περάσετε όλοι καλά!



Θα τα ξαναπούμε λοιπόν στα μέσα περίπου του Σεπτέμβρη μόλις γυρίσουμε από το......

.........γαμήλιο ταξίδι!

:)

EXTRA ΜΠΥΡΟΔΟΚΙΜΗ ( ή ΜΠΥΡΟΔΟΚΙΜΕΣ Νο 4)

Η συνέχεια της Μπυροπεριπέτειας συνεχίζεται!

Η σημερινή extra bonus μπυροδοκιμή είναι ειδικά αφιερωμένη στην manetarius η οποία με παράπονο άφησε την γλυκιά Αθήνα για τις κακουχίες των αφιλόξενων διακοπών επειδή δεν είχα αφήσει μπύρα για μπύρα, κάνοντας την παραμονή της στην πόλη έναν εφιάλτη!

Ως γνωστόν, Αθήνα χωρίς μπύρα το καλοκαίρι δεν πάει, γι' αυτό και η καημένη δεν άντεξε και έφυγε......

...για διακοπές.

Τώρα που γύρισε και για να τη γλυκάνω μην ξαναφύγει, της αφιερώνω την μπυροδοκιμή αυτή!

Πάμε λοιπόν να δούμε τι ήπια και πάλι....

(θυσία γίνομαι....)

Αρχή κάνει η γνωστή γερμανική Warsteiner με 4,8% Alc.

Αρκετά καλή μπύρα, νόστιμη και ξανθιά, αλλά και ελάχιστα πικρή (όσο πρέπει και μάλλον όσο μ' αρέσει). Αφρός απλός και λευκός.

Πραγματικά είναι μια σοβαρή μπύρα που μου άρεσε!

Την ακολουθεί η βελγική Leffe με 6,6% Alc. (Πολύ ωραία σελίδα!)

Είναι μια δυνατούτσικη μπύρα με πλούσιο λευκό αφρό και καστανόξανθο χρώμα.

Η γεύση της θα έλεγα φέρνει περισσότερο προς το γλυκό, αλλά πίνεται εύκολα αλλά θέλει και την κατάλληλη συνοδεία...

Επόμενη μπύρα η ελληνική Βεργίνα Premium με 5% Alc.

Αρκετά ξανθιά μπύρα με απλό αφρό και λίγο πικρή και άγευστη σε σχέση με τις συνηθισμένες του εμπορίου (πράσινη κλπ)!

Δεν μου έκανε εντύπωση!

Συνεχίζουμε με μια τέως ιστορική μπύρα.... τη Fix!

Ελληνικής παραγωγής από την Ολυμπιακή Ζυθοποιία με 5% Alc.

Είναι αρκετά ξανθιά κι αυτή χωρίς ιδιαίτερη γεύση, φάντασμα της παλιάς μπύρας!

Τίποτε άλλο!

Ακολουθεί η γερμανική Krombacher Pils με 4,8% Alc.

Μια έντονα ξανθιά μπύρα με απλό αφρό, αλλά πολύ καλούτσικη γεύση θα έλεγα!

Έχει μια διαφορά προς το γευστικότερο από τις συνηθισμένες μπύρες του εμπορίου!

Σειρά έχει η Everlast Seal 280 ml αγνώστου προελεύσεως!

Είναι λευκή αρκετά παχύρρευστη και ιδιαίτερα αντιμουχλική αλλά με στεγανωτικές και συγκολλητικές ιδιότητες!

Αρκετά εύχρηστη και.....ωχ!

Μα τι λέω μπερδεύτηκαν οι μπύρες με τη σιλικόνη του μπάνιου???

Ποιος την έβαλε εκέιιιιι????

Πάλι τα μερεμέτια βγήκαν στη μέση?

ΧΕΧΕΧΕ!!!

Δυο τελευταίες μπύρες είναι η αμερικάνικη Miller draft με 4,7 Alc

και η ελληνική Mythos Red με 5,5% Alc που την βρίσκουμε και σ' αυτή τη σελίδα!

Η πρώτη (Μiller draft) είναι ξανθούλα απλή και ευκολόπιοτη. Δεν παρουσιάζει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

(η λεπτομέρεια στην άδεια φιάλη αποκαλύπτει τη συγκινησιακή θλίψη του καλλιτέχνη)

Η δεύτερη (Mythos Red) μ' άρεσε πάρα πολύ. Δροσιστική, καστανοκόκκινη με πλούσιο αφρό και γεμάτη γεύση που με κέρδισε! Ανήκει στις ευχάριστες εκπλήξεις των μπυροδοκιμών σίγουρα!

Κάπου εδώ έφτασε το τέλος των μπυροδοκιμών του 2008!

Μετά από τόση κούραση και σκληρή δουλειά νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να ασχοληθώ και με τίποτε άλλο!

Ίσως μεζεδοδοκιμές για μπύρα.....