Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι!!!

Το πρωινό της Δευτέρας μου φάνηκε λίγο περίεργο. Συνήθως τρώω κάθε μέρα τρώω λίγα δημητριακά με γάλα και πίνω και ένα καφεδάκι, ενώ ταυτόχρονα διαβάζω μερικές σελίδες από κάποιο βιβλίο και έχω όρεξη να διαβάσω.
Το πρωινό της Δευτέρας δεν είχα όρεξη να διαβάσω τίποτα. Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει, να μην έχεις όρεξη να διαβάσεις τίποτα και καμία θεματολογία να μη σε ενδιαφέρει. Κι όμως πρέπει να διαβάσω κάτι! Δεν μπορώ να ξεκινήσω διαφορετικά τη μέρα μου!
Στάθηκα μπροστά από τη βιβλιοθήκη με τις γυάλινες πόρτες και χάζεψα τα βιβλία.
Περιττό αφού ήξερα ποια έχω και που είναι το καθένα.
Όμως, το μάτι μου στάθηκε στο βιβλίο με τις νέες περιπέτειες του μικρού Νικόλα.
Το άρπαξα, κάθισα και άρχισα να το καταβροχθίζω!
Σταμάτησα όμως στον πρόλογο πριν καταπιώ πολλές αράδες, όταν διάβασα πως το μεγάλο μυαλό του γέλιου και του εκλεπτυσμένου χιούμορ ο πατέρας του μικρού Νικόλα ο Ρενέ Γκοσινύ έφυγε από τη ζωή στις 5 Νοεμβρίου του 1977.
Ήταν Δευτέρα και ήταν 3 του μηνός.
Αποφάσισα αμέσως να γράψω μερικές γραμμές αφιερωμένες στη μνήμη του!

Γύρισα στην παιδική μου ηλικία όταν πρωτοσυναντηθήκαμε μέσα από τον Αστερίξ, το κόμικ που τον έκανε παγκόσμια γνωστό και που δημιούργησε παρέα με έναν άλλο μεγάλο τον Αλμπέρ Ουντερζό. Μικρός, θυμάμαι, πάντα διάβαζα λάθος τα επί θετά τους, Γκοσκίνι και Ουντέρζο, τους έλεγα.
θυμάμαι πηγαίναμε επίσκεψη σε μια Θεία της μητέρας μου.
Στο δωμάτιο του μικρότερου γιου της που έμενε ακόμα σπίτι, ανακάλυψα ένα μεγάλο θησαυρό.
Σχεδόν όλα τα τεύχη του Αστερίξ!




Κάθε φορά που πηγαίναμε επίσκεψη εγώ βυθιζόμουν στο μικρό γαλατικό χωριό, ναι μα τον Τουτατή και δε φοβόμουν τίποτα εκτός από το να μου 'ρθει ο ουρανός στο κεφάλι!
Μεγαλώνοντας άρχισα τη συλλογή των τευχών του Αστερίξ και σημείωνα στο οπισθόφυλλο ποια από τα τεύχη που είχαν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα και ήταν γραμμένα πάνω στο μενίρ που κράταγε ο Οβελίξ, έλλειπαν από τη συλλογή μου.
Έπειτα βρήκα τα ιδιοφυή σε χιούμορ σενάριά του και σε πολλές περιπέτειες του Λούκυ Λούκ και του Ιζνογκούντ.
Πάντα το ιδιαίτερο χιούμορ του να απογειώνει το επεισόδιο στο οποίο συμμετείχε.
Οι ελληνική έκδοση των τευχών αυτών θυμάμαι γινόταν από την Anglohellenic Τάσσος Ψαρρόπουλος!

Ο Ρενέ Γκοσινύ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1926 από Πολωνό πατέρα και Ουκρανή μητέρα. Μετά από δύο χρόνια μετακομίζουν στην Αργεντινή και το Μπουένος Άιρες.
Στα 17 έχασε τον πατέρα του και έτσι αναγκάστηκε να δουλέψει από πολύ μικρός.
Γύρισε στο Παρίσι το 1946 όπου κατετάγη στο Στρατό και σύντομα έγινε επίσημος εικονογράφος του Συντάγματος.
Το 1947 τον βρίσκει στη Νέα Υόρκη άφραγκο και άνεργο. Στη συνέχεια εργάζεται σε ένα στούντιο και γνωρίζει πολλούς σημαντικούς ανθρώπους όπως ο Morris (ο πρώτος εικονογράφος του Λούκυ Λουκ) και ο Harvey Kurtzman (Mad).
Γράφει 4 παιδικά βιβλία και έπειτα από λίγο καιρό επιστρέφει στη Γαλλία όπου γνωρίζει τον Albert Uderzo με τον οποίο θα συνεργαστούν για πολλά χρόνια.
Με συμμετοχή σε πολλές δουλειές, καταλήγει να δημιουργήσει τον Μικρό Νικόλα έχοντας το ψευδώνυμο Agostini.
Το 1959 όμως αρχίζει τον Αστερίξ μαζί με τον Albert Uderzo.
Ο Αστερίξ γίνεται παγκοσμίως γνωστός.
Επίσης συνεργάζεται με τον Morris στον Λούκυ Λουκ και τον Jean Tabary στον Ιζνογκούντ.

Έφυγε το 1977 σε ηλικία 51 ετών.


ΥΓ

Σήμερα κατά το http://www.eortologio.gr/ γιορτάζουν οι: Γαλάτης, Γαλατεία, Γαλάτια, Γαλάτιος!