ΠΩΣ ΤΟΝ ΛΕΝ' ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ

Το ποτάμι υπάρχει και έχει κρυφτεί καλά από τους "υπεύθυνους"- ανεύθυνους!
Μια γωνιά της πόλης μας που πρέπει οπωσδήποτε να αποκαλυφθεί!

Ιστορίες Τρένου

Τετάρτη απόγευμα στο τρένο από Ομόνοια προς Κηφισιά.
Στο βαγόνι γίνεται ο κακός χαμός και ο κόσμος συνεχίζει να μπαίνει, σχεδόν κρέμονται από την πόρτα στο mind the gap.
Εγώ με την κα kikop βρισκόμαστε στην άλλη πόρτα του βαγονιού, αυτή που τώρα είναι κλειστή και το πλήθος αρχίζει να έρχεται κατά πάνω μας απειλητικά και να μας στριμώχνει.
Δεν σας το 'χω πει μέχρι τώρα, δεν έτυχε κιόλας, αλλά η κα kikop βρίσκεται σε ενδιαφέρουσα και κατά συνέπεια υπάρχει  πρόβλημα με την επερχόμενη σαρδελοποίηση.
Την βάζω κι εγώ στη γωνία και την καλύπτω με το σώμα μου μοιράζοντας σπρωξιές και κωλιές από δω κι από 'κει σε όσους έχουν αφήσει επίτηδες το σώμα τους να παρασυρθεί από την αδράνεια.
Πέσανε κάτι άψυχα και απρόθυμα "σνώμη" αλλά το χαβά τους τα βόδια, πηγαίνανε σαν βάρκες!
Θα μου πείς καλά κι εσείς που είστε σε ενδιαφερουσα θα μπορούσατε να απαιτήσετε να σηκωθεί κάποιος για να καθήσετε.
Σωστό, δεν διαφωνώ, αλλά να, μια που μπήκαμε και θα κατεβαίναμε σε δυό στάσεις, μια που ακόμα δεν έχει ένοχλήσεις για να χρειάζεται να κάτσει (μόλις μπήκε στον 5ο τώρα) και μια που μας αιφνιδίασε το ξαφνικό μπουκάρισμα, μας έφεραν σ' αυτή τη θέση!
Ευτυχώς που το παράθυρο πίσω μας ήταν ανοιχτό και δεν τσιμπήσαμε και καμιά γρίπη με τόση επαφή εκεί μέσα!
Ξαφνικά, ένας ηλικιωμένος που καθόταν φάτσα μας σηκώνεται, έρχεται σπρώχνοντας προς το μέρος μας και μας προσφέρει τη θέση.
"Σας παρακαλώ, ελάτε να καθήσετε" μας κάνει.
Τον ρωτάω αν θα κατεβεί στην επόμενη στάση, γιατί δεν μου πήγαινε ακόμα και έγκυος η κα kikop να πάρει τη θέση του γιατί ήταν μεγάλος ο άνθρωπος.

"Ναι, ναι", μου λέει.
Κάθεται η κα kikop, έρχεται δίπλα μου ο ηλικιωμένος, αλλά στη στάση δεν κατεβαίνει, αντίθετα μου ψιθυρίζει:
" Είδα τις βέρες σας και κατάλαβα από το πως την προστατεύατε ότι είναι έγκυος"
"Σας ευχαριστούμε πολύ", του απάντησα.
"Εγώ είμαι 80 χρονών", μου λέει, "πιά είμαι εμπόδιο, ενώ εδώ είναι το μέλλον" δείχνοντάς μου τη γυναίκα μου.
Τον ξαναευχαριστησα και του είπα πως κάθε άλλο παρά εμπόδιο είναι και πως έχει πολλά ακόμα να δώσει και να προσφέρει και απόδειξη ήταν η σημερινή του πράξη!

Τον ευχαριστώ πολύ για την ευγένειά του.

Πραγματικά μια ενέργεια που σου φτιάχνει τη μέρα και σου κολλάει ένα όμορφο χαμόγελο στο πρόσωπο...

Κατά τ' άλλα όλα ωραία στο τρένο, ρουμάνοι πορτοφολάδες άνδρες και γυναίκες, να σπρώχνουν και να βάζουν χέρια σε τσέπες, στριμωξίδι κάργα και μία ωραία ατμόσφαιρα είμαστε!
Άλλη μια κοινωνική προσφορά του ΗΣΑΠ!

Με την ευκαιρία παρακάτω δυό λόγια για τον Ηλεκτρικό μας Σιδηρόδρομο:
Διαβάστε εδώ για την ιστορία του ΗΣΑΠ.

Εν συντομία, η επίσημη σιδηροδρομική ένωση Πειραιά-Αθήνας που μέχρι τότε γινόταν με άμαξες πραγματοποιήθηκε την 27 Φεβρουαρίου 1869, όταν έγινα και τα εγκαίνια της γραμμής από τους τότε επισήμους...
Τα 8,5 km του Πειραιά-Θησείο καλύπτονται σε 19 λεπτά από την ατμομηχανή με τα έξι βαγονέτα (μάλλον χωρίς στάσεις αλλιώς θα ήταν γρηγορότερο από τους σημερινούς συρμούς).

Ο σταθμός του Θησείου το 1880

Στη συνέχεια οι γραμμές γίνονται διπλές, το 1889 αρχίζει η κατασκευή της σύραγγας από Θησείο έως την Ομόνοια η οποία και παραδίδεται το 1889.
Το 1904 γίνεται ηλεκτρικός ο σιδηρόδρομος.
Το 1930 εγκαινιάζεται ο νέος σταθμός Ομόμοιας, το 1948 της Βικτώριας, το 1949 της Αττικής και η ένωση με τη γραμμή του παλιού  "Θηρίου" της Κηφισιάς ολοκληρώνεται μετά από πολλές περιπέτειες το 1957.

Σταθμός Ομόμοιας 1925

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

ΓΕΝΕΘΛΙΑ!

Το ξέρω καλά πως χρώσταγα ένα αφιέρωμα στην Πράγα όπως το είχα υποσχεθεί!

Νομίζω πως είναι ενα καλό "δωράκι" με αφορμή τα γενέθλια τούτου εδώ του μπλογκ!!!

ΝΑΙ! Έκλεισε έναν ολόκληρο χρόνο!

Ένας χρόνος μέσα στον οποίο ξεκινώντας δειλά δειλά, άρχισα να γράφω και να έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους κάτω από άλλες συνθήκες δεν θα μας δινόταν η ευκαιρία να γνωριστούμε! Αυτό είναι και το μεγάλο κέρδος μου! Όλοι εσείς!

Έμαθα πάρα πολλά χάρη σ' εσάς, γνώρισα ανθρώπους, άκουσα τις απόψεις σας, πήρα τις συμβουλές σας, συζήτησα, γέλασα, πέθανα στα γέλια πολλέεες φορές, λυπήθηκα, δάκρυσα, δηλαδή έζησα πράγματα σαν να βρισκόμουν εκεί έξω στην "κανονική" ζωή και να σας γνώριζα προσωπικά. Πράγματα που δεν θα τα άλλαζα με τίποτα αν μου έλεγες πως θα μπορούσα να γύριζα το χρόνο πίσω.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ!!!!

Σας ευχαριστώ πολύ για την παρέα αυτών των 12 μηνών, κατά τους οποίους προσπάθησα όσο μπορούσα να είμαι στη γειτονιά. Φορές βέβαια η ρημάδα η ζωή δεν στο επιτρέπει, αλλά δεν το βάζουμε κάτω, έτσι?

Έτσι επιτέλους ήρθε η στιγμή για μια μικρή παρουσίαση του ταξιδιού μας τον περασμένο Σεπτέμβρη (το γαμήλιο βεβαίως βεβαίως) στην Πράγα.

Φύγαμε νύχτα λοιπόν από το Ελ Βενιζέλ και η νύστα ήταν αβάσταχτη, το ίδιο και για τον διπλανό μου λέτσο τουρίστα που βρώμαγε αλκοόλη,θύμιζε σε φάτσα το αφεντικό του Σκούμπυ Ντού (δεν θυμάμαι πώς τον λένε) και έγερνε συνέχεια πάνω μου και ροχάλιζε!

Το πήγαιν' έλα το ανέλαβε η σλοβάκικη Sky Europe,
Ξάφνου ένα απότομο φρενάρισμα μας προσγείωσε στην επίπεδη και καταπράσινη αχανή πεδιάδα της Τσέχικης πρωτεύουσας!

Φτάσαμε στο ξενοδοχείο ,αφήσαμε τα μπαγκάζια μας στη ρεσεψιόν και ξεκινήσαμε για την πρώτη μας βόλτα! Μακριά βόλτα αφού το δωμάτιο θα ήταν έτοιμο στις 13:00! Βγήκαμε λοιπόν για την πρώτη μας τσάρκα στην Πράγα!
Από την πρώτη στιγμή μαγεία! Συνεχόμενα πανέμορφα και μοναδικά κτήρια και δίπλα το μεγάλο ποτάμι ,ο Μολδάβας με τα καταπράσινα νησάκια του, να σου δίνει μια σταθερά, ένα σημείο αναφοράς για να μην νιώθεις ξένος....

Σε λίγο ξεδιπλώθηκε μπροστά μας η πρώτη γέφυρα του Vltava (Μολδάβας στα τσέχικα)!

Και αυτή με τη σειρά της μας φανέρωσε και άλλες δυό νότια και αριστερά της και στο βάθος βόρεια την γνωστή και τουριστική γέφυρα του Καρόλου με τα 30 αγάλματα της!

Δεν είχα ξαναδεί τόσο μεγάλη κοίτη ποταμού! Την υπολόγιζα μισό χιλιόμετρο και δεν έπεσα πολύ έξω!

Μολδαβάκος και στο βάααθος το Kάστρο της Πράγας (Hradcany)

Πολύ ωραίο καφέ μπροστά από τη Γέφυρα του Καρόλου και πολυφωτογραφημένο!

Θέα της Καρολογέφυρας από το νησάκι Strelecky ostov με τους κύκνους του!

Η συνέχεια είναι μπέρδεμα, γιατί παραδοθήκαμε στα αξιοθέατα και τις όμορφες γωνιές της Πράγας ψυχή τε και σώματι και χωρίς λογική σειρά! Περιττό να αναφέρω το τι ποδαρόδρομο κάναμε! Αλλά λίγο μόνο στεκόσουν και ξανά στη γύρα! Το θετικό με την πόλη αυτή και ειδικότερα με το κέντρο της -δηλαδή οι γειτονιές γύρω από το Μολδάβα- είναι πως μπορείς να την γυρίσεις άνετα με τα πόδια! Αν βέβαια κουραστείς υπάρχει πάντα το τραμ, με ένα αρκετά λειτουργικό δίκτυο που σε μεταφέρει σύντομα και ξεκούραστα από τη μια πλευρά στην άλλη, αφήνοντάς σε να χαζεύεις με την ησυχία σου έξω από το παράθυρό του!
Το τραμ μας άφησε στην πίσω πλευρά του Κάστρου της Πράγας, ενός πραγματικού πολυχώρου, με κήπους, ένα κάρο μουσεία και γκαλερί και τον επιβλητικό καθεδρικό ναό του Αγίου Βίτου! Μέσα στο ναό πολλά εντυπωσίαζαν, όπως αγάλματα, Πίνακες, τάφοι διαφόρων τυπάκων της εποχής εκείνης αλλά τα βιτρό των παραθύρων μας άφησαν με το στόμα ανοικτό. Ιδιαίτερα εκείνο που φιλοτεχνήθηκε από τον Τσέχο ζωγράφο και "ιδρυτή" της art nouveau Alfons Mucha που έγινε γνωστός κυρίως από τις διαφημιστικές αφίσες της Γαλλίδας ηθοποιού Sarah Bernhardt!


Το κάστρο της Πράγας από την πίσω πόρτα και ο Καθερδικός του Αγ. Βίτου

Το εντυπωσιακό εσωτερικό του Αγ. Βίτου

Το Βιτρό Παράθυρο από τον Alfons Mucha

Υπέροχα τα έργα στις πινακοθήκες εντός του Κάστρου! Στην πινακοθήκη του Κάστρου, στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου τις οποίες και επισκέφτηκα Υπάρχουν επίσης κι άλλα΄να παρακολουθήσεις, όπως το Παλιό Παλάτι με την μεγάλη σάλα του Βλαδισλάβου, η έκθεση παρουσίαση της ιστορίας του Κάστρου της Πράγας, η Βασιλική του Αγίου Γεωργίου όπου δίνονται πολλές συναυλίες, η οδός των αλχημιστών (με μικρά πολύχρωμα σπιτάκια, σε ένα από τα οποία έμενε και ο Κάφκα), ο Πύργος του Ντάλιμπορ (με μια ανατριχιαστική έκθεση με όργανα και μηχανήματα βασανιστηρίων..μπρρρρ). Επίσης υπάρχουν οι υπέροχοι βασιλικοί κήποι με το θερινό ανάκτορο, το φαράγγι των ελαφιών (ένα καταπράσινο φαράγγι στο οποίο χαζέψαμε με τα σκιουράκια). Μπορείτε να κάνετε μια εικονική βόλτα εδώ

Οι Βασιλικοί κήποι

Το φαράγγι των ελαφιών

Ένα άλλο χαρακτηριστικό της Πράγας που μας κέρδισε ήταν η άπλα της! Πολλές καταπράσινες πλατείες ανά τακτά διαστήματα που μπορείς να κάτσεις να ξεκουραστείς στα παγκάκια, να τσιμπήσεις κάτι στη σκιά των δέντρων, να παίξουν τα παιδιά, να τρέξουν τα σκυλιά. Στην Πράγα είδαμε πολλά σκυλάκια, φυσικά όχι αδέσποτα! Οι Τσέχοι αγαπούν πολύ τα τους τετράποδους φίλους τους. Αν και μέχρι πρότινος η Πράγα είχε μεγάλο πρόβλημα με τις ακαθαρσίες στα πεζοδρόμια μια μεγάλη προσπάθεια από τους δήμους έχει φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ελάχιστες βρομιές είδα. Πυκνά συχνά συναντάς (κυρίως σε πάρκα και πλατείες) ειδικές χάρτινες σακούλες με ένα ειδικό ξυλάκι για να μαζέυεις τις ακαθαρσίες, αλλά και κάδους σχεδόν παντού. Τι να πεις και πως να συγκρίνεις τις εδώ συνθήκες και νοοτροπίες!

Επίσης υπάρχουν μεγάλα πάρκα όπως το ο λόφος του Petrin στην κορυφή του οποίου μπορείς να φτάσεις με το τελεφερίκ ή με τα πόδια (χα χα). Tip: Το εισιτήριο στο τελεφερίκ είναι το ίδιο που ισχύει για τα άλλα μέσα συγκοινωνίας.

Το τελεφερίκ όπως το συναντήσαμε στην κάθοδό μας

Μπορεί κανείς να ανέβει σε μια αντιγραφή του πύργου του Eiffel (κατασκευάστηκε το 1891), από την κορυφή του οποίου έχεις όλη την πόλη στο πιάτο σου! Επίσης υπάρχει ένας πύργος με παραμορφωτικούς καθρέπτες και λαβύρινθο (όχι τίποτα ιδιαίτερο, αλλά έχει γέλιο), το αστρονομικό παρατηρητήριο (ήταν κλειστό τότε), το τείχος των πεινασμένων όπου χτίστηκε από τον Κάρολο τον Δ' για να δώσει δουλειά στους φτωχούς όπως λέει ο Μύθος, το Μοναστήρι Strahov με την πινακοθήκη αλλά και τη φανταστική βιβλιοθήκη με τη φιλισοφική αίθουσα με τις fresco τοιχογραφίες, τους κήπους με τα τις τριανταφυλλιές, αλλά και τις καλά κρυμένες λιμνούλες του που σε ταξιδεύουν σε ένα μυθικό παραμυθένιο κόσμο!

Ο πύργος ρέπλικα του Eiffel

Η συνέχεια σε λίγο.....

Μιας και το 'φερε η κουβέντα

Συζητούσα τις προάλλες, με ένα γνωστό μου στο δρόμο, περί ανέμων και υδάτων και με το ένα και με τ' άλλο η κουβέντα έφτασε στην οικονομική κρίση. "Θα αυξήσει και η ΔΕΗ τα τιμολόγιά της από τη νέα χρονιά μου λέει" και συνεχίζει, "χίλιες φορές να την πουλήσουν να ησυχάσουμε. Δεν είναι δυνατόν να γίνονται συνέχεια αυξήσεις και τέτοια πράγματα και από την άλλη τα μεγαλοστελέχη να παίρνουν ολοένα και μεγαλύτερες αυξήσεις!¨
"Τι λες?" του απαντάω και προσπάθησα να του εξηγήσω το απλούστατο, πως μια δημόσια επιχείρηση σαν τη ΔΕΗ, κερδοφόρος, αν ιδιωτικοποιηθεί, μόνο κακό μπορεί να κάνει στην οικονομία μας. Γιατί θα πουληθεί έναντι πινακίου φακής που δεν θα φτάσει ούτε για να καλύψει το 1/10 του προϋπολογισμού. Επιπλέον, τα ετήσια κέρδη της μας απαλλάσσουν από επιπλέον εισφορές, ενώ στην περίπτωση πώλησης το μεγάλο αυτό ποσό θα πέσει στις πλάτες του φορολογούμενου πολίτη (και μάλιστα του μικρού)!
Το βλέμμα του πάγωσε λίγο, σα να βραχυκύκλωσε, αλλά τελικά με χαιρέτησε γρήγορα γρήγορα και έφυγε, μάλλον δυσαρεστημένος από την άποψη μου.
Φαντάζομαι, πως στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσει με ακόμα περισσότερο φανατισμό την Κυβέρνησή του.
Κρίμα, παρατρίχα να τον πείσω!

ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΗΝ TV

Με αφορμή το post του παιδιού της πλατείας που διάβασα πριν λίγο, κάνω αυτήν την έκκληση σε όλους σας!

ΚΛΕΊΣΤΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!

Όντως είναι μερικές μέρες που η σκέψη αυτή μου στριφογυρίζει στο μυαλό, να το φωνάξω δηλαδή, "ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΗΝ TV"!

ΑΦΟΒΑ!

Εδώ και 2 μήνες έχω κλείσει την τηλεόραση!

Είμαι άλλος άνθρωπος!

Πολύ πιο ήρεμος, με καθαρή σκέψη, πολύ περισσότερη όρεξη και κέφι και με περισσότερο χρόνο για πράγματα (άσχετα αν τον αφιερώνω στις δουλειές)!

Καλύτερη ενημέρωση μέσω ίντερνετ και παντελής έλλειψη ανούσιων πληροφοριών!

Είναι η καλύτερη άμυνα απέναντι στην παπαρολογία που γεμίζει τς οθόνες και που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα!

Όχι άλλο κάρβουνο, τι κάνετε μωρέ, που έλεγε και ο Κούρκουλος!

ΕΠΙΛΕΓΩ ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΩ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΔΩ!

ΔΕΝ ΑΦΗΝΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΛΑΣΑΡΟΥΝ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΝ!

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ!

ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙ ΟΧΙ, ΤΟ ΤΙ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΙ ΛΑΘΟΣ, ΘΑ ΤΟ ΚΡΙΝΩ ΕΓΩ, ΌΧΙ ΑΥΤΟΙ!

ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ!

ΣΤΕΡΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ!

ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ!

Próxima Estación Esperanza....SIEMPRE!!!

Ήταν φανταστικά!
Ήταν μια αξέχαστη βραδιά!
Η μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου που έγινε στη Μαλακάσα!

Πέμπτη απόγευμα. Ξεκινήσαμε λίγο μετά τις 5 για το Terra Vibe στη Μαλακάσα.
Μια μικρή στάση στα για καφέ και συνεχίζουμε
Ακολουθούμε τον παράδρομο της εθνικής μπαίνοντας από την έξοδο για Ωρωπό-Μαρκόπουλο. Σε λίγο τα αυτοκίνητα άρχισαν να σταματάνε...
Παρκάραμε λοιπόν πολύ ποοοολύ μακριά!
Πλησιάζοντας και ενώ λιώναμε λίγο απ' τη ζέστη, ακούστηκε το "Pro" από τους Locomondo που βρισκόντουσαν εκείνη τη στιγμή πάνω στη σκηνή. Τελικά μετά από 15-20 λεπτά περπατήματος ήμασταν στην είσοδο του Rockwave!

Η ώρα ήταν περίπου 7 και ήδη υπήρχε πάρα πολύς κόσμος!
Απ' ότι κατάλαβα, τώρα άρχιζαν να καταφτάνουν τα στίφη!
Οι Locomondo μετά από λίγο κατέβηκαν (κρίμα δεν τους προλάβαμε) και μετά από λίγο στη μικρή σκηνή κοντά στην είσοδο βρέθηκε κάποιο συγκρότημα (από τους scooligans νομίζω), αλλά δεν δώσαμε & πολύ σημασία καθώς αράξαμε στην ψάθα μας!
Βρεθήκαμε με κάτι φίλους ήπιαμε κάτι μπύρες και να σου βγαίνει η Πάτι Σμιθ με τους δυναμίτες της!

Πραγματική ιέρεια της Rock η Πάτι με πολύ κέφι και ρυθμό που δυστυχώς κράτησαν μόνο μια ώρα (το πρόγραμμα τηρήθηκε σχολαστικά και 9 ακριβώς είχε τελειώσει)!
9:30 το Terra Vibe ήταν κατάμεστο!
Όταν λέμε κατάμεστο το εννοούμε, έτσι!
Όπου και να γύριζα το κεφάλι μου δεν έβλεπα τίποτε άλλο από λαοθάλασσα!
Απ' ότι άκουσα σήμερα πρέπει να ήταν 40.000 θεατές!


Ο Manu βγαίνει στη σκηνή και αρχίζει το δίωρο ασταμάτητο πάρτι!
Μουσική και χορός δύο ώρες χωρίς σταματημό!
Έβγαλα φουσκάλες!!!
Ο δυναμισμός και η ένταση μεγάλη!
Όλος ο κόσμος (όχι μόνο οι μπροστινοί όπως συνήθως συμβαίνει) πάνω κάτω συνέχεια! Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα (σ.σ. όταν είχε ξανάρθει ο Manu δεν τον είδα)!
Πραγματικά απίστευτο συναίσθημα και φανταστικός κόσμος!
Όλοι συμμετείχαν στο γλέντι και όλοι μια παρέα!
Ο Manu τα 'ριξε και στον πρόεδρο της Αμερικής με αποτέλεσμα να αντηχήσει ένα γιγάντιο "ΟΥΟΥΟΥ" στις πλαγιές της Μαλακάσας!
Πριν βγεί για το encore απευθύνθηκε ένα μήνυμα συμπαράστασης στον αγώνα των Zapatistas!
Μπήκε και βγήκε 3 φορές νομίζω με τις γροθιές σφιγμένες ψηλά ευχαριστώντας τον κόσμο απ' την καρδιά του!
Μεγάλη εμπειρία αυτή η συναυλία!
Χαλάλι ο ποδαρόδρομος μέχρι να φτάσουμε στο αυτοκίνητο μετά το τέλος!
Φύγαμε από μια έξοδο από την απέναντι από την κυρία είσοδο.


Info: Αν συνεχίσει κανείς μέχρι το τέλος του δρόμου και δεν φοβηθεί τα σκοτάδια θα φτάσει στο πάρκινγκ και μετά στο σημείο που ήταν αραγμένη η κλούβα των ματ.
Δεν χρειάζονταν να σκαρφαλώνετε τελικά στα κατσάβραχα για να βγείτε στο δρόμο!


ΥΓ 1

Με 25 ευρουδάκια (πήρα απ' τα πρώτα εισιτήρια που βγήκαν) είδα λίγο Locomondo KAI Patti Smith KAI MANU CHAO!!!!
Οι "άλλοι" ας ΄τρέξουν να πάρουν εισιτηριάκια των 80 η των 250...

ΥΓ 2

Αν μπορέσει ας τον ξεπεράσει η κυρά Μαντάνα (με αξάν)!




Μερικά βίντεο που βρήκα στο Youtube και θα δώσουν μια γεύση από το τι συνέβη!

Μια γεύση από το Πάρτυ!

Λίγο πρίν την έναρξη...

Locomondo...

Amparanoia...

Όλοι μαζί στο encore...(θολοί)

Χτες το βράδυ ζήσαμε μια απίθανη συναυλία με τρομερό κέφι, φοβερό ρυθμό
και ατελείωτο χορό!
Οι Locomondo προσκάλεσαν τους φίλους τους Amparanoia από τη Βαρκελώνη και δώσανε μια εξαιρετική παράσταση που ξεσήκωσε τον κόσμο!
Στο παρατρίχα να μην πάω, αλλά τελικά οι θεοί με βοήθησαν και έδωσα το παρόν!!!
Οι Locomondo πάντα καταπληκτικοί με ατού την αμεσότητα της γλώσσας μας ξεσήκωσαν όλους!
Στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε η Amparo Sanzez με την παρέα της και παρέσυραν τον κόσμο σε τρελό χορό!
Χαρισματική τραγουδίστρια και περφόρμερ η Amparo έκλεψε την παράσταση με τον ακούραστο χορό της!
Στο encore ανέβηκαν και οι locomondo στη σκηνή δίνοντας το τελειωτικό χτύπημα με το Welcome to Tijuana!
Πλεονέκτημα ο χώρος με τα κατακόρυφα βράχια να στέκονται επιβλητικά και να ενισχύουν την ακουστική του χώρου!
Μειονέκτημα πάντα στο θέατρο βράχων, ο χρονικός περιορισμός.
Μόλις βγήκε για encore η Amparo, το πρώτο πράγμα που είπε ήταν ότι είχαμε μόλις 10 περίπου λεπτά ακόμα για μόλις δύο τραγούδια.

Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά (Locomondo) που καταφέρνουν να παίζουν εξαιρετική μουσική και να οργανώνουν τέτοιες βραδιές!!!

Θα τους ξαναδούμε....


ΥΓ
Ακριβώς 1 χρόνο πριν, 12 Ιουνίου, στον ίδιο χώρο απόλαυσα τους Locomondo και στη συνέχεια τους Ska Cubano.
Ωραία σύμπτωση!!!



Links

http://www.locomondo.gr/

http://www.amparanoia.com/




Locomondo Mondoloco............










































Και λίγο από Amparanoia........
































Welcome to Tijuana!!!

Το "σιδερένιο πουλί"

Απίστευτο κι όμως βρέθηκε μια απομονωμένη φυλή ιθαγενών ινδιάνων στα βάθη των δασών του Αμαζονίου!

Κατά τη διάρκεια προσπάθειας Γερμανών Βιολόγων για τη διάσωση σπάνιων ειδών του Αμαζονίου, έγινε η απίστευτη ανακάλυψη. Ανακάλυψαν μία φυλή που δεν είχε έρθει ως τότε σε επαφή με τον "πολιτισμό" μας.

Συγκλονιστικές οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από αέρα! Οι Ινδιάνοι αυτοί, τρομαγμένοι από την εμφάνιση του "σιδερένιου πουλιού" μαζεύτηκαν και στη συνέχεια κάποιοι από αυτούς βαμμένοι με έντονα χρώματα άρχισαν να τοξεύουν το παράξενο πράγμα στον ουρανό.

Το μεγάλο δυστύχημα είναι το μέλλον αυτών των ανθρώπων.

Σε λίγο οι παράνομοι υλοτόμοι θα φτάσουν στην περιοχή τους. Οι ιθαγενείς δεν θα μπορέσουν φυσικά να αντισταθούν σ' αυτούς τους νέους κονκισταδόρες!

Δεν έχουν τις λαμπερές πανοπλίες και οι ιθαγενείς δεν έχουν χρυσό κι ασήμι για να τους θαμπώσουν.

Όσοι απ' αυτούς επιζήσουν από τη σύγκρουση θα πεθάνουν σίγουρα από τις ασθένειες με τις οποίες θα τους τις μεταδώσει ο "πολιτισμός". Οι παρθένοι τους οργανισμοί δεν θα αντέξουν ούτε την πιο απλή ασθένεια...

Άλλη μια καταστροφή ενός πολιτισμού, έστω τόσο μικρού, στο βωμό του κέρδους και του χρήματος....

Μαζί με την τεράστια καταστροφή που συντελείται στον Αμαζόνιο, μια μικρή φυλή θα συναντήσει σε λίγο το πεπρωμένο της μη μπορώντας να σταθεί εμπόδιο στα σχέδια των μεγάλων εταιριών....

Και η παγκόσμια "κοινή γνώμη" κλείνει και πάλι τα μάτια, όπως συνηθίζει να κάνει πάντα....

Οι ιθαγενείς όσοι απομείνουν (αν απομείνουν) θα θυμούνται για πάντα τη μέρα αυτή που όλα άρχισαν, σαν τη μέρα που ήρθε το "σιδερένιο πουλί"...