ΖΗΤΩ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ...

Εικόνες δίχως λόγια...




...μόνο αυτα που όλοι ξέρουμε και γράφονται στο τελευταίο άρθρο του Συντάγματος και μάλιστα στην τέταρτη παράγραφο...

...στην Κερατέα οι κάτοικοι αντιστέκονται ακόμα...

Μερικά χρήσιμα:

Όταν ο Χίτλερ αποφυλακίστηκε, ύστερα από το αποτυχημένο πραξικόπημά του το 1923 (γνωστό στην Ιστορία ως "Πραξικόπημα της μπιραρίας" (Beer Hall Putch) συνειδητοποίησε ότι χρειαζόταν προσωπική προστασία αποτελούμενη από περισσότερα του ενός άτομα. Έδωσε, λοιπόν, εντολή στον προσωπικό του σωματοφύλακα Γιούλιους Σρεκ (Julius Schreck) να οργανώσει μια ομάδα από οκτώ ένστολους σωματοφύλακες, τους οποίους επονόμασε Σούτσστάφελ (Schutzstaffel), δηλαδή ομάδα προστασίας ή, συντομογραφικά, SS. Η ομάδα αυτή αποτέλεσε νέα μονάδα των Ταγμάτων Εφόδου (Sturmabteilung, συντ. SA), τον ιδιωτικό στρατό του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, του οποίου τότε ηγείτο ο Ερνστ Ρεμ (Ernst Röhm). Πρώτος ηγέτης των SS ήταν ο δημοσιογράφος του "Λαϊκού Παρατηρητή" (Völkischer Beobachter) Μπέρχτολντ (Berchtold), καθώς όμως αυτός ήταν μάλλον χαμηλότερων τόνων από όσο ο Χίτλερ επιθυμούσε, τον αντικατέστησε με τον Έρχαρντ Χάιντεν (Erhard Heiden), πρώην αστυνομικό με αμφίβολη υπόληψη.
Τον Ιανουάριο του 1929 ανατέθηκε από το Κόμμα στον Χάινριχ Χίμλερ η ηγεσία της μονάδας SS. Τα Ες-Ες άρχισαν να αναπτύσσονται υπό μορφή ταγμάτων και, χάρη στον ηγέτη τους και την υποστήριξη του Χίτλερ, επεκτάθηκαν σημαντικά. Ιδιαίτερα μετά την εξόντωση της ηγεσίας των SA και τον υποβιβασμό του ρόλου τους, τα SS αναπτύχθηκαν και εξελίχθηκαν σε μια από τις μεγαλύτερες παραστρατιωτικές οργανώσεις της εποχής: Το 1932 αριθμούσαν περίπου 30.000 άνδρες και, καθώς επίκεινταν εκλογές και όλα τα πολιτικά κόμματα διέθεταν τους δικούς τους οπαδούς, που ήταν έτοιμοι για άγριες συγκρούσεις στους δρόμους, το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα στρατολογούσε όλο και περισσότερους. Όταν ο Χίτλερ έγινε Καγκελάριος, το 1933, τα SS αριθμούσαν ήδη 100.000 άνδρες (Ιανουάριος 1933). Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τα SS αριθμούσαν περισσότερους από ένα εκατομμύριο άνδρες, καθώς στρατολογήθηκαν σε αυτά και άτομα από κατακτημένες χώρες, τα οποία είχαν σφοδρά αντικομμουνιστικές πεποιθήσεις. Προς το τέλος του Πολέμου, μάλιστα, δόθηκε η δυνατότητα σε εγκληματίες κοινού ποινικού δικαίου να πλαισιώσουν τα "ένοπλα SS".
Στα SS στρατολογούνταν αρχικά αποκλειστικά στελέχη αμιγούς αρείας καταγωγής (γινόταν εξονυχιστικός έλεγχος για την καταγωγή του υποψηφίου) και, παράλληλα, έπρεπε να τρέφουν τυφλή αφοσίωση στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα και στον Ηγέτη (Führer) Αδόλφο Χίτλερ. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου επιτράπηκε η στρατολόγηση και μη γερμανών, αρκεί να διαπνέονταν από σφοδρά αντικομμουνιστικές απόψεις. Η πειθαρχία στς SS ήταν αυστηρότερη ακόμη και από αυτή του τακτικού Στρατού. Η συμμετοχή μελών των SS σε παράνομες πράξεις (κλοπές, καταχρήσεις δημοσίου χρήματος κτλ) ετιμωρείτο αυστηρά και από την τιμωρία δεν εξαιρούνταν ούτε προσωπικοί φίλοι των υψηλά ισταμένων. Στις πράξεις αυτές δεν εντάσσονταν οι βιαιότητες εναντίον Εβραίων ή κρατουμένων (αν και κάποια μέλη των SS τιμωρήθηκαν και για τέτοιες πράξεις).

Στην πορεία εξέλιξής τους τα SS απέκτησαν δύο "κλάδους": Ένα πολιτικό (Allgemeine SS), ο οποίος είχε κυρίως πολιτική δράση, και ένα στρατιωτικό (Waffen SS, ένοπλα SS), τα οποία οργανώθηκαν σε κανονικές στρατιωτικές μονάδες και πολέμησαν στην πρώτη γραμμή και των δύο μετώπων. Ο Χίτλερ, μάλιστα, σχεδίαζε την ανάπτυξη των ενόπλων SS σε μεγάλη κλίμακα, καθώς δεν εμπιστευόταν καθόλου την ηγεσία της Βέρμαχτ (για ορισμένους, μάλιστα, ηγέτες του γερμανικού στρατού, ένιωθε ιδιαίτερη αντιπάθεια). Τα SS είχαν δική τους ιεραρχία (οι βαθμοί διέφεραν από τους αντίστοιχους στρατιωτικούς), δικά τους εμβλήματα και, φυσικά, δικές τους στολές (μαύρες), διαφορετικές από αυτές της Βέρμαχτ.
Ανέπτυξαν, επίσης, δύο ημιανεξάρτητους "κλάδους", την SD (Sicherheitsdienst), μια υπηρεσία ασφαλείας και κατασκοπείας, και την Γκεστάπο (Geheime Staatpolizei), την μυστική αστυνομία, η οποία κατέλυσε κάθε έννοια νόμου και δικαίου τόσο στη Γερμανία όσο και στις κατακτημένες περιοχές.
Ειδικές μονάδες της SS ήταν, επίσης, οι Einsatzgruppen, ομάδες ειδικών αποστολών που συστήνονταν για ad hoc αποστολές και ελέγχονταν από την RSHA, της οποίας ηγείτο αρχικά ο Ράινχαρντ ΧάιντριχΕρνστ Καλτενμπρούννερ (Ernst Kaltenbrunner). Η αρχική αποστολή των ομάδων αυτών ήταν η εξασφάλιση των μετόπισθεν στις κατακτημένες περιοχές, σε ορισμένες, όμως, περιπτώσεις, όπως στο Μπαμπί Γιάρ, αναλάμβαναν και αποστολές εξόντωσης και ταφής νεκρών θυμάτων και εξαφάνισης πειστηρίων των εγκληματικών πράξεων που είχαν διαπραχθεί. Ειδικότερα, στη Ρωσία, όπου ακολούθησαν τα στρατεύματα του Χίτλερ στις κατακτημένες περιοχές, είχαν ως στόχο την εξόντωση Εβραίων, Αθιγγάνων και Κομμουνιστών. Οι δραστηριότητες αυτές εντάσσονταν στο γενικότερο ναζιστικό σχέδιο της "Τελικής Λύσης" ("Endlösung")². και, μετά τη δολοφονία του το 1942, ο
Η Ες-Ες διέθετε, επίσης, δικό της "Ιατρικό Σώμα" (γερμ. Sanitätsstaffel, Σώμα Υγιεινής}, το οποίο αρχικά παρείχε δωρεάν ιατρικές υπηρεσίες στα μέλη της Οργάνωσης και κυβερνητικούς αξιωματούχους. Με την ίδρυση των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης και την αναδιοργάνωση ολόκληρης της Οργάνωσης, το Ιατρικό Σώμα απέστειλε μέλη του σε όλα τα στρατόπεδα, όπου διαξήγαγαν ιατρικά πειράματα, χρησιμοποιώντας κρατούμενους ως πειραματόζωα. Τα απεχθέστερα και πλέον γνωστά έγιναν από τις ιατρικές ομάδες της SS στα στρατόπεδα του Άουσβιτς και του Νταχάου: Πειράματα στείρωσης, επιμόλυνσης τραυμάτων, αντοχής στην υποθερμία, ενέσεις βενζίνης, εγχειρήσεις χωρίς αναισθητικό κτλ.

Μετά τον πόλεμο, στη Δίκη της Νυρεμβέργης, η Ες-Ες καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση, λόγω του τελευταίου σκοπού δημιουργίας της καθώς και της αποδεδειγμένης ανάμειξής της, μεταξύ άλλων, στη φυλετική πολιτική ως του σημείου της εβραϊκής γενοκτονίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ("Τελική Λύση", ό.π.). Ξεχωριστή δίκη έγινε, επίσης, στα πλαίσια της Δίκης της Νυρεμβέργης, για τα ιατρικά πειράματα από ιατρούς των Ες-Ες στα Κέντρα Ευθανασίας και στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης και Εξόντωσης. Η Δίκη αυτή επονομάστηκε "Δίκη των Ιατρών".

από http://el.wikipedia.org/wiki/Schutzstaffel 

Καλή χρονιά βρε ατιμούτσικα!

Μια καλή χρονιά και άλλες ευχές καρακαθυστερημένες σας χαρίζω απλόχερα και γενναιόδωρα!
Όχι όχι δεν είμαι παλαιοημερολογίτης ούτε Κινέζος και τα σχετικά. Το γρηγοριανό ακολουθώ κι εγώ. Ή μάλλον, εγώ προσπαθώ να το ακολουθήσω αλλά εκείνο παραείναι γρήγορο για τα μέτρα μου!
Πάντα πίσω μένω! Γι' αυτό και το λίγο καθυστερημένο Χρόνια Πολλά!
Σας εύχομαι ότι καλύτερο, από καρδιάς!
Υγεία και αγάπη!
Φυσικά και δουλειά για να έχουμε και υγεία γιατί σήμερα αν δεν τα σκάσεις γιατρό δε βάνεις και άσε τους άλλους να το λένε διαφορετικά τούτο το γνωμικό!

Οι δικές μας γιορτινές μέρες ελάχιστη είχαν διαφορά από την πρότερη καθημερινότητα και αυτό εξαιτίας του κυρίου κυρίου μπέμπη που έχει αναλάβει τον οργανωτικό τομέα της οικογένειας και είναι πολύ σκληρός διαπραγματευτής σε ότι αφορά τα ωράρια και τις προθεσμίες!
Αποτέλεσμα αυτής της -ναι πέστε το μη φοβάστε- μπέμπικης χούντας ήταν ο νέος έτος να μας βρει κογενειακώς στις κρεββάτες μας να πριονίζουμε κούτσουρα!

Τέλος πάντων, εχτές βγάλαμε και το πέμπτο μας δόντι, το δρακουλίστικο πάνω δεξιά όπως μπαίνουμε και πια τα πράγματα φαντάζουν πολύ διαφορετικά πολύ πιο αισιόδοξα. Πλέον είμαστε έτοιμοι για τα μεγάλα βήματα και τα κατορθώματα που θα ακολουθήσουν! Για την ώρα τον κρατάμε και αυτός μαρσάρει!!! Τι παιδί! Και είμαι σίγουρος πως αν τον αφήσεις εκείνη τη στιγμή θα τρέξει σε φαστ φόργουορντ!

Ονειρευόμαστε ατελείωτες βόλτες οι τρεις μας κάτω από τον όμορφα και τόσο συμμετρικά ψεκασμένο αττικό ουρανό, με καφεδάκι στα παγουρίνο μας, χάζι και όργωμα κάθε πράσινη γωνιάς της πόλης μας!

Για την ώρα φοράμε το σκουφί μας και σας δίνουμε ένα μεγάλο μεγάλο φιλάκι μα!



ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ http://antixyta.blogspot.com/


ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑ ΕΝΟΣ ΕΚ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ...



Αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες στην Κερατέα, είναι το προμήνυμα των όσων έρχονται, σύντομα, σε όλη την Ελλάδα. Ο κόσμος πλεόν δεν αντέχει και δεν έχει που να στραφεί. Παντού βρίσκει τοίχο και το δίκιο του, που μόνο η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ μπορούσε να το εγγυθεί, έχει πάει κι αυτό περίπατο από καιρό. Η μόνη λύση είναι να πάρουν οι πολίτες την κατάσταση στα χέρια τους κι αυτό γίνεται στον τόπο μας.


Οι πολιτικές ιδεολογίες, με τη μορφή που τις είδαμε στον τόπο μας, απέτυχαν πλήρως να προσφέρουν όλα τα όμορφα που υπόσχονταν στους πολίτες, προσέφεραν πολλά περισσότερα στους πολιτικούς τους ταγούς, οι οποίοι ξέχασαν τα όσα πρέσβευαν τη στιγμή που πήραν στα χέρια τους την εξουσία. Το μόνο σίγουρο που κατάφεραν είναι να διατηρούν τους πολίτες χωρισμένους, με την δικαιολογία ότι δεν ανήκουμε στον ίδιο πολιτικό χώρο.

Τι θα είχαμε καταφέρει οι πολίτες, αν ΕΝΩΜΕΝΟΙ διεκδικούσαμε όλα όσα μας ανήκουν;

Ποιος θα τολμούσε να σταθεί εμπόδιό μπροστά μας;

Οι πολίτες της Κερατέας απομυθοποιήσαμε αυτή την άρρωστη κατάσταση και προχωρούμε ενωμένοι, χωρίς κομματικές παρωπίδες και πολιτικές διαφορές, διεκδικώντας όλα αυτά που μας στέρησαν και όλα αυτά που δικαιούμαστε. Η ανεργία, η έλλειψη αξιοπρεπούς περίθαλψης, η κατάντια της παιδείας από το δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο, η ανυπαρξία δικαιοσύνης, οι διεφθαρμένοι πολιτικοί και δημόσιοι λειτουργοί, δεν κοιτούν την πολιτική μας προέλευση. Δε μας χωρίζουν σε αριστερούς και δεξιούς. Τα αποτελέσματα όλων αυτών των δεινών βαραίνουν τις πλάτες όλων μας...

"Πολιτική μας ιδεολογία" είναι κάτι που έχουμε ξεχάσει. ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΑΣ. ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ και εκείνες οι πανανθρώπινες και διαχρονικές αξίες που τον συνοδεύουν όπως Η ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ, Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ...

Που αλλού είδατε ιερείς να ευλογούν μολότωφ και να ενθαρρύνουν τους πολίτες σε αντίσταση και μάχη; Έναν από αυτούς τον κρύβουμε γιατί τον αναζητά η αστυνομία να τον συλλάβει. Που αλλού είδατε ανθρώπους από όλο το πολιτικό φάσμα, αριστερούς, δεξιούς και οτιδήποτε άλλο υπάρχει μεταξύ τους, να είναι δίπλα δίπλα απέναντι στα ΜΑΤ και τον κοινό μας εχθρό που εκείνα προστατεύουν: ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ - ΚΑΝΑΛΑΡΧΩΝ.

Το είχαμε γράψει πριν καιρό ότι η Κερατέα θα ανάψει τη σπίθα και θα γίνει η φλόγα που θα παρασύρει όλη την Ελλάδα.

Ίσως γι' αυτό οι δυνάμεις κατοχής να είναι τόσο ισχυρές και πολυάριθμες στον τόπο μας.

Ίσως γι' αυτό στην Κερατέα οι συλληφθέντες να ξεπερνούν αυτούς του συλλαλητηρίου της Τετάρτης.

Ίσως γι' αυτό τα ΜΜΕ είναι ανύπαρκτα και θάβουν αυτό που γίνεται.

Ίσως γι' αυτό συλλαμβάνονται αθώοι και κατηγορούνται ψευδώς για κακουργήματα, είτε γιατί είχαν πάνω τους ένα πακέτο τσιγάρα και ένα φουλάρι είτε απλά πήγαν να βοήθησουν τον αδερφό τους που είχαν συλλάβει τα ΜΑΤ και συνέλαβαν κι αυτούς.

Ίσως γι' αυτό ο εισαγγελέας λέει ότι δε μπορεί να κάνει αυτό που είναι υποχρεωμένος να κάνει γιατί πρέπει να πάρει πολιτικές εντολές.

Τελικά το θέμα ξεφεύγει από τον αγώνα για την κατασκευή του ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΧΥΤΑ και μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο, μεγαλύτερο. Αυτό φοβούνται...

Καλούμε όλες και όλους που μπορούν να ξεπεράσουν όλα αυτά τα σύνδρομα που τόσα χρόνια πήγαν τον τόπο μας και τις ζωές μας πίσω, να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και τη συμπαράστασή τους, με όποιο τρόπο επιθυμούν. Από ένα mail μέχρι και την παρουσία τους δίπλα μας.

Και πάνω απ'όλα να βγούνε στους δρόμους και να διεκδικήσουν, χωρις φόβο.
Τα ψέμματα τελείωσαν...

Εμείς σας ευχαριστούμε...

Συνεχίζουμε...
Αξίζει να δείτε το βίντεο με την κατάθεση ψυχής της μητέρας ενός εκ των συλληφθέντων...



Όποιος νομίζει ότι ζει σε δημοκρατία, ας ξυπνήσει γρήγορα

Ήρθε η ώρα να βγούμε από το MATRIX...

ΑΠΟΡΙΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας με άλλη μια δόση αποριών!

1) Πως μπορεί μια προγραμματισμένη από μήνες (ούτε τα ραντεβού στο ΙΚΑ δεν σου κλείνουν τόσο μακρινή ημερομηνία) απεργία μαζί με την αντίστοιχη πορεία στην Αθήνα να δημιουργήσει πίεση στην κυβέρνηση και την πολιτική της?

2) Μήπως πρέπει να δεχτούμε επιτέλους ότι υπάρχουν κι άλλοι πιο αποτελεσματικοί τρόποι αντίδρασης?
(όχι όμως άλλο προγραμματισμένο ξύλο σε πολιτικούς με τις κάμερες στημένες, δεν θα το αντέξω, σας παρακαλώ)

3) Μήπως έμειναν με το ειρωνικό χαμόγελο κολλημένο όσοι υποστήριζαν πως είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας και συνωμοσιολογίες το ότι τα επεισόδια είναι προγραμματισμένα από άτομα με στενές σχέσεις με τα όργανα τις "τάξεως"?

4) Συνέχεια από το προηγούμενο: Περιμένεις να στο πει το MEGA για να το πιστέψεις?

5) Για πόσο ακόμα θα συνεχίσει το ΠΑΜΕ να γεμίζει τα καφέ μετά την "πορεία-βόλτα" τους?

6) Τελικά υπάρχει μεγαλύτερος ηθοποιός από τον Τζορτζ (με το ξέσπασμα-κλάμα στη βουλή) ή όχι? Μην προσπαθούν άδικα οι διάφορες δευτεράτζες (Loveρδος, Χατζηδάκης) με υπερπαραγωγές και σκηνές βίας στα πρότυπα Χόλιγουντ!

7) Με πόσο βαριά καρδιά έστειλαν τα Ματ στην Κερατέα οι Παπουτσής και Ραγκούσης? 5? 10? 20 κιλά?

8) Θα βγουν οι Κυριακάτικες εφημερίδες?

9) Θα ενισχυθεί η φρούρησή των βουλευτών μας ή όχι μετά την νέα επίθεση κατά μέλους του κοινοβουλίου?

10) Γιατί δεν βγαίνει ο Πάγκαλος να περπατήσει πχ, στα Καμίνια, τη Νίκαια, να τον κεράσουν οι κάτοικοι ένα κατιτίς?


Bonus απορία:

11) Πόσα χωριά θα δείρουν ακόμα τα Ματ για να γίνει η θέληση των μεγαλοεργολάβων που πρέπει να τα πάρουν (τα φράγκα βρε) τώρα γιατί μετά θα είναι αργά?

10 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

Έκτακτη ανάρτηση σχετική με κάποιο από τα χθεσινά γεγονότα.

Ας περάσουμε γρήγορα γρήγορα στις απορίες:

1) Αν οι δημοσιογράφοι δεν απεργούσαν εχθές τότε θα παρακολουθούσαμε σε απευθείας σύνδεση και κατ' αποκλειστικότητα τον ξυλοδαρμό του Κ. Χατζηδάκη?

2) Πώς μπορεί ο αγανακτισμένος κόσμος να σπάσει τον ασφυκτικό κλοιό δημοσιογράφων και φωτογράφων για να προπηλακίσει τέως υπουργό?

3) Ο Μπιρσίμ που ήταν?

4) Πόσο καλά πληροφορημένοι ήταν οι όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι και οι φωτορεπόρτερ για την αυθόρμητη και ξαφνική επίθεση κατά του κ. Χατζηδάκη ώστε βρίσκονται όλοι εκεί?

5) Πόσο μακριά χέρια είχαν αυτοί που τον χτύπησαν?

6) Το μερκουροχρώμ βγαίνει εύκολα από τα ρούχα?

7) Θα ανοίξουν οι πόρτες στα κανάλια για τον μοντέρ του βίντεο με τον ξυλοδαρμό?

8) Το ότι ο ξυλοδαρμός έγινε έξω από το Θέατρο Βρετάνια είναι τυχαίο?

9) Η μαύρη διαφήμιση του Θεάτρου Βρετάνια, με την αφίσα πίσω από τον Κ. Χατζηδάκη, θα περάσει έτσι? Η επιτροπή ανταγωνισμού που είναι?

10) Κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερη η επικίνδυνη γιαγιά που εμφανίζεται στο 0:14 του βίντεο και που πιθανολογείται πως άνοιξε το φρύδι του τέως υπουργού?

Ακολουθεί το ανατριχιαστικό βίντεο:






Συγκινήθηκα, αλήθεια...

ΑΝΕΚΔΟΤΑΚΙ

Παλιό καλό και γνωστό, αλλά δεν μπορώ να μην το γράψω. Το θυμήθηκα πριν λίγο και με έπιασε νευρικό γέλιο! Με την ξηρασία που έχει πέσει στα ανέκδοτα τελευταία....

Λοιπόν:

Λέει ο κουφός στον χαζό:
-Πόσο κάνει ρε 2+1?
-(ο χαζός) Πέντε!
-Να την φας και να 'ναι κρύα!!!!



Καλημέρες σε όλους!

Κομμουνισμός με ωράριο

Κομμουνισμός με ωράριο, σαν να λέμε 8:00 με 12:00 ή 10:00 με 14:00 ένα πράγμα!
Η "πορεία" έφυγε, οι "κομμουνιστάς" έρχονται για καφέ στις πλατείες!
Τώρα πόσο κομμουνιστής είσαι όταν συντηρείς παράνομες καφετέριες-μπαρ και τους μπράβους τους, που προκαλούν, τρομοκρατούν και πυρπολούν, ρωτήστε στα επίσημα γραφεία του συλλόγου στον Περισσό!...

Αφιερωμένο στο Κνιτάκι με το ριζοσπάστη στην κ@λότσεπη, που όπως μου είπε αυτόπτης μάρτυρας, περνώντας από κολόνα με αφίσα αυτοοργανωμένων πολιτών έκραξε ειρωνικά: "αυτοοργάνωση και αυτοαυνανισμός"!!!


Άντε να βάψεις κανένα αυγό...κόκκινο!

Ένα μεγάλο μπράβο!!!

SUPER SOS!

Αναδημοσιεύω από: http://trupokarudos.blogspot.com/2010/11/25.html
Επίσης το είδα εδώ: http://butterfly-butterflysworld.blogspot.com/
και εδώ: http://roadartist.blogspot.com/2010/11/tweety.html




Το νέο είναι το εξής: η Μαρία πρέπει να μεταβεί για θεραπεία στην Αμερική μέσα στις επόμενες 2 εβδομάδες διαφορετικά υπάρχει άμεσος κίνδυνος να τη χάσουμε.

Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής που θα σταλεί στον Υπουργό Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας την οποία θέλω να υπογράψετε όλοι σας και να τη προωθήσετε σε όσους περισσότερους μπορείτε ώστε να την υπογράψουν.
Στόχος είναι 10.000 υπογραφές το εικοσιτετράωρο!
Βοηθήστε ώστε να το πετύχουμε και να σταλεί η επιστολή το συντομότερο δυνατό.

Αξιότιμε κ. Υπουργέ Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
κ Χρίστο Πατσαλίδη


Δεν γνωρίζω εάν η περίπτωσή της Μαρίας Δημητρίου σας είναι γνωστή, ή αν οι επιστολές που σας έστειλε η μητέρα της δεν έφτασαν ποτέ στα χέρια σας, όπως και ή ίδια δεν κατάφερε ποτέ ως τώρα να σας συναντήσει. Παίρνω το θάρρος να σας πω πως η Μαρία πεθαίνει και αυτό δεν είναι αστείο! Δεν υπάρχει πια χρόνος! Ή θα νοσηλευθεί στη Mayo Clinic ή απλά θα χάσει τη ζωή της.


Η Μαρία πάσχει από μια σπάνια ασθένεια που λέγεται "Neurobehcet's disease", ουσιαστικά από μια ασθένεια που δημιουργεί πλήθος άλλων ασθενειών και αναπηριών.


1. Ρευματοειδής αρθρίτιδα
2. Σκλήρυνση κατά πλάκας
3. Επιληπτικές κρίσεις
4. Crohn's disease
5. Αναιμία

Επίσης έχει τις ακόλουθες αναπηρίες

1. απώλεια όρασης στο αριστερό μάτι και μειωμένη όραση στο δεξί μάτι
2. μερική απώλεια ακοής
3. αρκετά μειωμένη γεύση και οσμή
4. εξαιρετικά μειωμένη ούρηση γιατί αφού τη χτύπησε και νευρολογικά, ο εγκέφαλος της δεν έχει τη δυνατότητα να δώσει εντολές για σωστές λειτουργίες του σώματος. εξαιτίας της μειωμένης ούρησης, αναγκαστικά μαζεύονται όλα τα υγρά γύρω από την καρδιά, τους πνεύμονες και γύρω στα νεφρά (υδρονεφρωση)... Λύση για να μπορεί να βγάζει τα ούρα της, όπως φαίνεται δεν υπάρχει. Δοκίμασε με καθετήρα, αλλά η συνεχής χρήση του της δημιούργησε καρκίνο στην ουροδόχο κύστη που ήδη ξεκίνησε. Επίσης, δεν μπορεί να τραφεί φυσιολογικά επειδή μαζεύονται πολλά υγρά σε όλο το σώμα και μονίμως νιώθει φουσκωμένη με γεμάτο στομάχι, με αποτέλεσμα να έχει πάθει υποσιτισμό. Αν γεμίσει το στομάχι της με ένα πιάτο φαγητό όπως ένας φυσιολογικός άνθρωπος αμέσως θα κάνει εμετό. Έφτασε στο σημείο να παίρνει τα φάρμακα της (συμπεριλαμβάνοντας και τα χημειοθεραπευτικα) σχεδόν με άδειο στομάχι. Τρέφεται με ελάχιστη υγιεινή τροφή και με πολλά συμπληρώματα διατροφής. Οι νεφρολόγοι και οι ουρολόγοι της είπαν πως αν δεν χρησιμοποιεί καθετήρα καθημερινά, ή αν δε βάλει χειρουργικά μόνιμο (που κάθε 2 μήνες θα πρέπει να επεμβαίνουν για να τον αλλάζουν) σύντομα θα πάθει νεφρική ανεπάρκεια.
5. Η καρδιά της είναι πιο μεγάλη από το φυσιολογικό λόγω των ταχυκαρδιών που προέρχονται από πολλούς παράγοντες, και οι πνεύμονες της έχουν μικρύνει (χρησιμοποιεί κάποιες φορές οξυγόνο λόγω χαμηλής οξυγόνωσης), επίσης από πολλούς παράγοντες.
6. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και το σπονδυλικό έχουν φλεγμονή. Πάσχει δηλαδή από χρόνια εγκεφαλίτιδα και λαμβάνει αντιβιοτικά, παυσίπονα και διάφορα δηλητήρια όπως πεθιδινη (ενέσιμα), κάθε 4 ώρες, (λόγω πονοκεφάλου) για να μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι. Πολλές φορές ούτε και αυτά βοηθούν με αποτέλεσμα τις λιποθυμιές και τις κωματώδεις καταστάσεις. Αφού λοιπόν υπάρχει αυτό το πρόβλημα στο κεφάλι το ενδοκρανιακο υγρό διαμαρτύρεται και έτσι κάνει ενδοκρανιακη πίεση. Εκτός από την ασθένεια που κάνει αυτά τα συμπτώματα υπάρχουν και στο κεφάλι της κάτι καρκινώματα κοντά στην υπόφυση, τα οποία εγχείρησε στα 16 της στο Λονδίνο. Τότε ο γιατρός της είπε πως δεν θα ξανά εμφανιστούν αλλά μια εβδομάδα μετά ξανά εμφανίστηκαν και υπάρχουν μέχρι τώρα και κάνουν και αυτά πολύ καλά την δουλειά τους...
7. Οι πιο πρόσφατες εξετάσεις της Μαρίας έδειξαν πως οι όγκοι που εμφανίστηκαν στη κοιλιά της είναι κακοήθεις! Επίσης, οι γιατροί στην Κύπρο έχουν ξεκαθαρίσει πως δεν μπορούν να κάνουν κάτι για το κεφάλι, για τον όγκο - αδένωμα στην υπόφυση, αφού πρόκειται για ένα σπάνιο είδος όγκου. Της ξεκαθάρισαν επίσης πως ούτε για τους όγκους στην κοιλιά μπορούν να κάνουν κάτι, και οι μεταστάσεις ξεκίνησαν.

Μόνη λύση ώστε να παραμείνει στη ζωή η Μαρία είναι να μεταφερθεί για νοσηλεία και θεραπεία στην Αμερική στη Mayo Clinic, μια και μονάχα εκεί μπορούνα να αντιμετωπίσουν ένα τόσο δύσκολο περιστατικό. Διαφορετικά μια ζωή θα χαθεί. Η Μαρία γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου του 1985, είναι μόλις 25 ετών και αντί να χαίρεται τη ζωή είναι μονίμως νοσηλευόμενη κάνοντας αποτυχημένες θεραπείες και περιμένοντας το θάνατο. Θα το θέλατε αυτό για την κόρη σας, την αδερφή σας, τη σύντροφό σας, τη κολλητή σας φίλη, τη γειτόνισσα σας, την ανιψιά σας ή για οποιονδήποτε άνθρωπο; Εγώ πάντως δεν το θέλω! Δεν της αξίζει! Και είναι κρίμα επειδή δεν έχει 200.000- 300.000 δολάρια, που είναι τα έξοδα για τις θεραπείες στην συγκεκριμένη κλινική η Μαρία να μην επιβιώσει. Όχι, η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη και δεν κοστολογείται.

Εγώ η Ευαγγελία Πακάκη , όλοι αναγνώστες του ιστολογίου μου http://trupokarudos.blogspot.com, και όλοι οι φίλοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και από αλλού που συνυπογράφουμε αυτή την επιστολή

ΖΗΤΑΜΕ:

1. ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΚΡΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΟΣΗΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ MAYO CLINIC KAI AYTO NA ΓΙΝΕΙ ΑΜΕΣΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ.

2. ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ.

Μη ξεχνάτε πως στη θέση της Μαρίας θα μπορούσε να είναι ένας δικός σας άνθρωπος.

Ελπίζω να ευαισθητοποιηθείτε και να δράσετε άμεσα!

Σας ευχαριστούμε για την προσοχή σας.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΟΛΟΙ ΕΔΩ :

http://www.gopetition.com/petition/40743.html

O κ. Καβουράκης και το ταξίδι του

Το κείμενο είναι του Moloch  που το αναδημοσιεύω αυτούσιο με τον πρόλογό του, όπως το διάβασα στο μπλόγκ του: χ-Κομμάτια.
Αξίζει να διαβάσετε το όμορφο αυτό παραμύθι για μικρούς και μεγάλους...


 Το παρακάτω είναι μια μικρή ιστορία που έγραψα και απευθύνεται σε παιδιά που πρέπει να αντιμετωπίσουν έναν καρκίνο. Πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι αυτό που πέρασα εγώ τώρα στα 28 μου δεν πρέπει να το περνάει κανένα παιδί. Είναι απόδειξη ότι δεν είναι τα πάντα "εν σοφία". Για να απαλύνω κάπως την κατάσταση λοιπόν έγραψα αυτό το μικρό κειμενάκι. Πολλοί θα βαρεθείτε να το διαβάσετε. Λογικό καθώς απευθύνεται σε παιδιά και έχει συγκεκριμένο σκοπό. Προστατέυεται με άδεια Creative Commons, καθώς θεωρώ απαράδεκτο το να βγουν λεφτά από κάτι τέτοιο, αλλά απαραίτητο να κυκλοφορήσει όσο γίνεται περισσότερο. Σκέφτομαι αν βρεθεί ένας σκιτσογράφος με κέφι να το κάνουμε ένα pdf και να το στείλουμε στην κ. Βαρδινογιάννη για να το διαθέσει (αν φυσικά της αρέσει) στα παιδιά που νοσηλεύονται στην κλινική. Αυτά.


Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα .






Ο Καβουράκης και το ταξίδι του
Μια μικρή ιστορία για τα παιδιά που με τη φαντασία τους μπορούν να νικήσουν τα πάντα.

Ο Άκης είναι ένα παιδί σαν όλα τα άλλα. Πάει στη γ’ τάξη του Δημοτικού σε μια όμορφη γειτονιά της Αθήνας, από εκείνες που τα παιδιά μαζεύονται μετά τα μαθήματά τους και παίζουν μπάλα και κρυφτό. Είναι αρκετά καλός μαθητής, χωρίς να διαβάζει πολύ και αυτό τον κάνει διπλά χαρούμενο όταν του λέει μπράβο η δασκάλα. Κι ο Δήμος είναι καλός μαθητής, ίσως καλύτερος από τον Άκη, αλλά δε βγαίνει ποτέ να παίξει τα απογεύματα γιατί η μαμά του τον βάζει να διαβάζει πολύ και μετά τον εξετάζει.
Μια μέρα του φθινοπώρου, ο Άκης γύριζε σπίτι από το σχολείο φορτωμένος με τα μπράβο του και χαρούμενος σκεφτόταν ότι η μητέρα του θα του είχε φτιάξει κεφτεδάκια με πατάτες που του αρέσουν. Ύστερα, θα πήγαινε μια βόλτα με τον παππού και ίσως του έπαιρνε και μια σοκολάτα να μοιραστούν στην παιδική χαρά. Ο παππούς βέβαια θα έπαιρνε ένα μικρό κομματάκι γιατί λέει ότι είναι ήδη γεμάτος ζάχαρη. Τον Άκη δε θα τον πείραζε να είναι γεμάτος ζάχαρη σκέφτηκε καθώς έφτανε σπίτι.
Ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια μέχρι την πόρτα του σπιτιού ένιωσε ένα μικρό, πολύ μικρό πόνο στο πόδι του. Όπως τότε που ο Μιχάλης, εκείνο το παιδί που κάνει τη δασκάλα να τραβάει τα μαλλιά της και είναι πολύ αστεία όταν το κάνει, είχε τσιμπήσει το μπράτσο του για να του πάρει το καινούριο του μολύβι. Τι να έγινε εκείνο το μολύβι, αναρωτήθηκε και ξέχασε τον πόνο.
Οι μέρες περνούσαν άλλες όμορφες σαν εκείνη τη μέρα που πήγε με το μπαμπά και τη μαμά να δουν τα δελφίνια κι άλλες άσχημες όπως τότε που η γειτόνισσα με τις γάτες δεν του έδωσε τη μπάλα που έπεσε στον κήπο της. Αυτό που δεν άλλαζε όμως ήταν εκείνος ο περίεργος πόνος στο πόδι του, λίγο πιο πάνω από το γόνατο. Ο Άκης νόμιζε ότι το είχε χτυπήσει κάποια στιγμή παίζοντας μπάλα. Βλέπετε όσοι δεν ήξεραν ποδόσφαιρο στη γειτονιά του, φαίνεται προσπαθούσαν να κλωτσήσουν τα πόδια των άλλων αντί για τη μπάλα. Δεν το κατάλαβε ποτέ του ο Άκης το γιατί. Το πιο περίεργο δε, ήταν ότι τις περισσότερες φορές ο πόνος ήταν πιο δυνατός το βράδυ, όταν έπεφτε να κοιμηθεί.
Ένα βράδυ σαν όλα τα άλλα, καληνύχτισε τους γονείς του και πήγε στο κρεβάτι του. Διάβασε μερικές σελίδες από το βιβλίο με το νεαρό μάγο που αφού μεγάλωσε έπιασε δουλειά στο τσίρκο και έσβησε το φως να κοιμηθεί. Έβλεπε πολλά και περίεργα όνειρα αλλά αυτό που θα έβλεπε απόψε δεν χώραγε στη φαντασία του! Καθώς ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του δίπλα στο μαξιλάρι του ήρθε και στάθηκε ένα μικρό γυαλιστερό καβουράκι. Ο Άκης, αν και είχε δει πολλά καβουράκια στη ζωή του στην παραλία κάτω από το σπίτι στο νησί, δυσκολεύτηκε να καταλάβει τι είναι. Βλέπετε κάτι το σκοτάδι, κάτι το κοστούμι με τη γραβάτα. Ε; Για στάσου! Από πότε τα καβουράκια φοράνε ρούχα; Και τι δουλειά είχε στο μαξιλάρι του Άκη;
Άπλωσε λοιπόν το χέρι του να το πιάσει αλλά δεν τα κατάφερε. «Είναι όνειρο», σκέφτηκε ο Άκης και χαμογέλασε έτοιμος να συνεχίσει τον ύπνο του.
-Ψίτ;
-…
-Ψίτ; Ναι εσύ ο περίεργος που δεν έχεις καν δαγκάνες. Μ’ ακούς;
Ο Άκης γύρισε σαστισμένος! Το καβούρι στον ύπνο του μιλούσε!
-Ναι. Ποιος είσαι και τι κάνεις στο κρεβάτι μου κοστουμαρισμένος;
-Αφενός δεν είμαι στο κρεβάτι σου. Επικοινωνώ μαζί σου μέσα από τα όνειρά σου. Κανονικά είμαι γατζωμένος μέσα στο δεξί σου πόδι. Όσο για το κοστούμι, οι πληροφορίες μου λένε ότι εδώ στη Γη παίρνετε περισσότερο στα σοβαρά όσους φοράνε κοστούμι και γραβάτα.
Έχει δίκιο, σκέφτηκε ο Άκης. Να για παράδειγμα ο διευθυντής στο σχολείο που φοράει πάντα κοστούμι και γραβάτα είναι πάντα σοβαρός. Και όταν μιλάει τον ακούνε όλοι με προσοχή. Ακόμη και η δασκάλα. Μα αυτό σε απασχολεί Άκη; Τι εννοεί γατζωμένος μέσα στο πόδι σου; Και από πού έρχεται αν όχι από τη θάλασσα;
Αυτά τον ρώτησε λοιπόν τον κύριο Καβουράκη κι εκείνος του εξήγησε.
Στην άλλη άκρη του γαλαξία μας, όχι πολύ μακριά από εδώ αν δεν έχει κίνηση και ξέρεις τους σύντομους δρόμους, υπάρχει ένας μικρός πλανήτης με το όνομα (ο άλλος) Ποσειδώνας. Όχι αυτός που είναι εδώ στη γειτονιά μας. Ο άλλος. Γι’ αυτό και λέγεται έτσι. Πολύ μικρός πλανήτης, ακόμη και σε σχέση με τη Γη που δεν είναι και κανένα θηρίο. Ο πλανήτης αυτός είναι καλυμμένος με νερό θαλασσινό και μέσα κατοικούν λογής λογής θαλασσινά ζωάκια. Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κάτι σαν βασιλιάς, είναι ένας κάβουρας που αγαπάει πολύ αυτό που κάνει και είναι έτσι όλοι χαρούμενοι. Ο κ. Καβουράκης είναι γιός του. Πρίγκηπας σα να λέμε. Επειδή η ζωή στον (άλλο) Ποσειδώνα είναι κάπως μονότονη για έναν πρίγκηπα, με όλους τους άλλους κάβουρες να τον υπηρετούν και να τον προσέχουν ο κ. Καβουράκης κάνει συχνά ταξίδια με το μίνι διαστημόπλοιό του.
Όλα πήγαιναν μια χαρά, μέχρι που κατέβηκε στη Γη να δει τις παραλίες μας και να χαιρετήσει κάτι ξαδέρφια του που είχαν έρθει χρόνια πριν μετανάστες να γνωρίσουν τον κόσμο. Το διαστημόπλοιό του φαίνεται να μάζεψε βρώμα από μια παραλία που δεν καθάρισε κανένας και δεν κατάφερνε να απογειωθεί μέχρι το διάστημα. Την τελευταία φορά που δοκίμασε, έπεσε και καρφώθηκε μέσα στο πόδι του Άκη.
-Έτσι που λες Άκη μου. Και τώρα έχω μπλέξει εδώ και δεν μπορώ να φύγω.
-Ναι αλλά εγώ πονάω! Σκέφτομαι μάλιστα να πω στη μαμά να με πάει στο γιατρό. Αν και αυτός συνήθως με κυνηγάει με τα εμβόλια.
-Γι’ αυτό κι εγώ επικοινώνησα μαζί σου Άκη. Πρέπει να πας στο γιατρό για να βολευτούμε και οι δυο.
-Δηλαδή;
-Δηλαδή εσύ θα σταματήσεις να πονάς κι εγώ θα μπορέσω να πάω σπίτι μου. Ίσως δεν ήταν τελικά και τόσο βαρετά…
-Καλά, εμένα θα με κάνει καλά ο γιατρός. Εσύ πως θα πας σπίτι;
-Θυμάμαι από το Πανεπιστήμιο της Ατλαντίδας, όπου σπούδαζα διαστημική της θάλασσας ότι τα ανθρώπινα φάρμακα μπορούν να δουλέψουν ως καύσιμα για το διαστημόπλοιό μου! Οπότε αν πάρεις αρκετά θα μπορέσω να το ξεκινήσω και αν πατήσω αρκετό γκάζι να ξεσφηνώσω από το πόδι σου!
Αφού χαιρετήθηκαν, ο Άκης ξύπνησε και περίμενε μέχρι το πρωί. Σκεφτόταν τι να κάνει. Από τη μια φοβόταν το γιατρό. Όχι τον ίδιο δηλαδή αλλά τις βελόνες του. Δεν είναι ότι πιο ευχάριστο να σε τσιμπάνε με βελόνες! Αν ήταν θα το είχαν και στο λούνα Παρκ! Από την άλλη όμως λυπόταν τον κ. Καβουράκη με το μπλέξιμό του και είχε κουραστεί κι εκείνος να πονάει. Αποφάσισε λοιπόν να πει στη μαμά του να τον πάει στο γιατρό αλλά να μην πει τίποτε για το νέο φίλο του.
Από την άλλη μέρα κιόλας, ο Άκης άρχισε να πηγαίνει στο νοσοκομείο. Είχε πολλές βελόνες και πολλά τσιμπήματα. Από την πρώτη μέρα κιόλας άρχισε να φεύγει ο πολύς πόνος. Ο κ. Καβουράκης ερχόταν κάθε βράδυ, του έλεγε πόσα ακόμη καύσιμα χρειάζεται και για να τον ευχαριστήσει που άντεχε όλες αυτές τις βελόνες και την κούραση από τα φάρμακα του έλεγε ιστορίες από τον πλανήτη του αλλά και από τα ταξίδια του. Για εκείνη τη φορά που ένα περαστικό διαστημόπλοιο έχυσε λάδια στον (άλλο) Ποσειδώνα και τρίβανε με τα σφουγγάρια όλο το βυθό, για τον περίεργο πλανήτη με τα ηφαίστεια όπου συνάντησε κάποτε με ένα τριαντάφυλλο μέσα σε μια γυάλα και τον ρωτούσε μήπως είδε πουθενά κάποιο Πρίγκηπα. Είπε στο τριαντάφυλλο ότι κι εκείνος είναι πρίγκηπας, αλλά εκείνο έψαχνε έναν άλλο πιο μικρό και πιο ξανθό. Ακούστηκε ενδιαφέρον τύπος…
Όταν τα καύσιμα ήταν πια αρκετά ο κ. Καβουράκης χαιρέτησε τον Άκη και ετοιμάστηκε για αναχώρηση. Έλα όμως που δεν υπολόγισε κάτι ακόμα!
-Άκη! Έχουμε πρόβλημα!
-Μα τι λες; Όλα πάνε μια χαρά! Εγώ είμαι καλύτερα, το σκάφος σου είναι σχεδόν γεμάτο καύσιμα, η μαμά θα φτιάξει αύριο κέικ με σοκολάτα!
-Τα μαλλιά σου.
-Τα μαλλιά μου είναι μια χαρά. Τα χτενίζω μόνος μου και μερικές φορές βάζω και ζελέ για να στέκονται όπως του μπαμπά.
-Ναι αλλά… προκαλούν παρεμβολές.
-Παρε..τι;
-Παρεμβολές. Να πώς να σου πω, πως είναι στην τηλεόραση που μερικές φορές δεν πιάνει καλά το κανάλι; Έ απ’ αυτό μόνο που τώρα δεν πιάνει καλά το τιμόνι. Αριστερά πατάω εγώ, δεξιά στρίβει το σκάφος μου.
-Κι όλα αυτά από τα μαλλιά μου;
-Ναι! Τα μαλλιά είναι στους ανθρώπους σαν τις κεραίες!
-Ωραία και τι προτείνεις; Να τα κόψω;
-Βασικά όσο κοντά και να τα κόψεις δεν λύνεται το πρόβλημα. Πρέπει να τα ρίξουμε. Για λίγο! Μέχρι να απογειωθώ και να απομακρυνθώ! Μετά θα ξαναβγούν στ’ ορκίζομαι!
-Μα θα γίνω σαν τον παππού που όταν περνάει κάτω από λάμπα γυαλίζει το κεφάλι του!
-Ναι αλλά εσένα θα είναι για λίγες μέρες μόνο! Άντε ένα δυο μήνες το πολύ. Σε παρακαλώ! Μην με ταλαιπωρείς για τρίχες κατσαρές!
Ο Άκης το σκέφτηκε λίγο και τελικά συμφώνησε. Δεν ήταν δα και τόσο τραγικό! Θα έβαζε τη γιαγιά να του φτιάξει έναν όμορφο σκούφο, ίσως με τα χρώματα της ομάδας του! Δε θα χρειαζόταν και να χτενίζεται, που το βαριόταν λίγο. Ειδικά όταν τον χτένιζε η μαμά ίσως ακόμη και να πονούσε!
Την άλλη μέρα τα μαλλιά του άρχισαν να πέφτουν. Οι γονείς του και οι συγγενείς του τον κοιτούσαν σα να στενοχωριόντουσαν αλλά εκείνος ήξερε το λόγο και ήταν σχεδόν χαρούμενος που όλα πήγαιναν μια χαρά.
Όταν τελικά έπεσαν όλα, ο κ. Καβουράκης ξεκίνησε το ταξίδι του! Ο Άκης σταμάτησε να πηγαίνει στα νοσοκομεία και γύρισε στο σχολείο του, τη μπάλα του, τις βόλτες με το ζαχαρένιο του παππού. Πολλές φορές θυμάται πόσο κουράστηκε για να βοηθήσει το φίλο του αλλά δεν έχει σημασία πια. Περιμένει το καλοκαίρι να πάει στην παραλία κάτω από το σπίτι στο νησί για να μάθει νέα από τα ξαδέρφια του κ. Καβουράκη!

ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΜΕ

Αναδημοσιέυω την ανάρτηση της Roadartist: Άτομα με ανηπηρία και ΜΜΕ. Αξίζει να ρίξετε μια ματιά και αν θέλετε βοηθείστε με την ψήφο σας.

Δημοσιεύω το παρακάτω Email, ακριβώς όπως το έλαβα.

Αγαπητοί φίλοι,

Το Φεστιβάλ Emotion Pictures - Ντοκιμαντέρ και Αναπηρία (www.ameamedia.gr) δεν πραγματοποιήθηκε φέτος.

Το Φεστιβάλ έχει σκοπό να ενισχύσει τον κοινωνικό μας προβληματισμό, να ευαισθητοποιήσει νέους και μεγαλύτερους μέσα από την θεματολογία του, που έχει στο επίκεντρό της την αναπηρία.

Αποτελεί το πρώτο κινηματογραφικό φεστιβάλ του είδους του στην Ελλάδα.

Φίλοι του Φεστιβάλ από το εξωτερικό ξεκίνησαν ένα petition για τη συγκέντρωση υπογραφών για να μην καταργηθεί η διοργάνωση, το οποίο και μας προώθησαν.

Σας το στέλνουμε και αν μπορείτε, προωθήστε το όπως κρίνετε καλύτερο.
Μια ψήφος θα δείξει την συμπαράσταση σας ώστε να μην καταργηθεί το Φεστιβάλ.


Για να ψηφίσετε μπορείτε να κάνετε : Κλικ Εδώ


Facebook group:
http://www.facebook.com/home.php#!/group.php?gid=138139822896524


Η συμπαράστασή σας είναι πολύτιμη.
Με εκτίμηση